
Tekst piosenki
„I wanna talk to you.”
„The last time we talked, Mr. Smith, you reduced me to tears. I promise you it won’t happen again.”
Do I attract you?
Do I repulse you with my queasy smile?
Am I too dirty?
Am I too flirty?
Do I like what you like?
I could be wholesome
I could be loathsome
I guess I’m a little bit shy
Why don’t you like me?
Why don’t you like me without making me try?
[Chorus]
I tried to be like Grace Kelly
But all her looks were too sad
So I tried a little Freddie
I’ve gone identity mad!
[Chorus continued]
I could be brown
I could be blue
I could be violet sky
I could be hurtful
I could be purple
I could be anything you like
Gotta be green
Gotta be mean
Gotta be everything more
Why don’t you like me?
Why don’t you like me?
Why don’t you walk out the door!
„Getting angry doesn’t solve anything”
How can I help it
How can I help it
How can I help what you think?
Hello my baby
Hello my baby
Putting my life on the brink
Why don’t you like me
Why don’t you like me
Why don’t you like yourself?
Should I bend over?
Should I look older just to be put on your shelf?
[Chorus]
I tried to be like Grace Kelly
But all her looks were too sad
So I tried a little Freddie
I’ve gone identity mad!
[Chorus continued]
I could be brown
I could be blue
I could be violet sky
I could be hurtful
I could be purple
I could be anything you like
Gotta be green
Gotta be mean
Gotta be everything more
Why don’t you like me?
Why don’t you like me?
Why don’t you walk out the door!
Say what you want to satisfy yourself
But you only want what everybody else says you should want
[X2]
I could be brown
I could be blue
I could be violet sky
I could be hurtful
I could be purple
I could be anything you like
Gotta be green
Gotta be mean
Gotta be everything more
Why don’t you like me?
Why don’t you like me?
Walk out the door!
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Piosenka ta jest wyrazem poczucia indywidualności artysty. W jednym z wywiadów przyznał, że napisanie piosenki jest odpowiedzią na próby wytwórni do skłonienia go do bardziej popowego brzmienia.
Zwraca się bezpośrednio do rozmówcy z gradobiciem pytań, pozornie starając się dopasować do jego gustu i wyobrażeń. Ostatecznie pyta, czy on sam, jako artysta, byłby w stanie zaakceptować to, jakim ulepiłby go ktoś inny. Podkreśla w ten sposób inne wyobrażenia samego siebie oraz siebie w oczach innych ludzi. Mimo różnic podkreśla, że może stać się kimkolwiek chce. Nie potrafi jednak zrozumieć, dlaczego nie próbuje go zrozumieć i dać szansy być tym, kim chce.

Opowiada o tym, że próbował naśladować aktorkę Grace Kelly, która wydała mu się zbyt smutna. Postanowił, więc „przeobrazić się” we Freddiego Mercurego. Zmiany wizerunku powodują, że nie potrafi nawiązać o swojej tożsamości i tego, kim był na początku.
Wciąż stara się dopasować, dlatego też stara się być kimś więcej, niż tylko czyjąś imitacją. Wszystko to jednak zdaje się na nic, co doprowadza go do gniewu. Swoje próby podsumowuje tym, że jedyne, czego naprawdę pragniemy, to być tym, kim chcą nas widzieć inni ludzie.












Komentarze (0)