Tekst piosenki
Regularnie podlewasz,
Pobudzasz do wzrostu,
Ziarno rozpaczy,
Co kłączem sprężystym
Pnie się spod żebra,
Wysoko ku nozdrzom,
By tam się rozdwoić,
By trysnąć z otworu.
I sznurem podwójnym,
Wzlecieć ku nocy
przez obręcz Saturna,
ku Ziemi z powrotem,
By pętli zawijasem,
Na szyi zastygnąć,
Śmiertelnym, śmiertelnym.
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Piosenka jest opowieścią o rozpaczy, która kiełkuje w bohaterce piosenki. Rozpaczy spowodowanej drugim człowiekiem i jego wobec niej postawą. Nie jest jasne czy mowa tutaj o kochanku, przyjacielu czy członku rodziny – ktoś, kto jest jej bardzo bliski wywołuje ból i cierpienie, rani ją swoim zachowaniem i słowami.
Najpewniejszym tropem jest, jak zwykle w przypadku muzyki, trop miłosny. Nosowska byłaby wtedy zrozpaczoną kochanką, porzuconą czy też skrzywdzoną przez ukochanego. Człowiek, dla którego wiele poświęciła, któremu dała całą siebie, rani ją i zadaje ból. Nie przypadkiem, nie raz – wielokrotnie, codziennie, raz za razem.
Jego zachowanie jest więc niczym podlewanie małego ziarenka, które drzemie w jej wnętrzu. Ziarenka rozpaczy, które z dnia na dzień rośnie coraz większe, wypuszcza pędy i ogarnia ją całą swoją niszczycielską mocą. Życiodajną wodą stają się tutaj kolejne okrucieństwa kochanka – okrucieństwa, które dają nawóz ziarnie rozpaczy. I tak, powoli, kłącza wyrosłe z małego okruszka owijają się wokół szyi skrzywdzonej kobiety. Tutaj tworzą śmiertelny, jak mówi Nosowska, sznur. Symbol samobójstwa, braku chęci życia.
Komentarze (0)