Paul McCartney A Day in the Life

Przeczytałem dziś w gazecie, o rany O szczęściarzu, któremu się udało I mimo że to była raczej smutna wiadomość To nie mogłem powstrzymać się od śmiechu Spojrzałem na zdjęcie Jego głowa eksplodowała w samochodzie Nie zauważył, że zmieniło się światło Wokół niego stało mnóstwo gapiów Wydawało im się, że znają tę twarz Ale nikt nie był do końca pewien Czy nie zasiadał przypadkiem w Izbie Lordów Oglądałem dziś film, o rany Angielska armia wygrała wojnę Tłum nie był tym zainteresowany, Lecz ja nie mogłem oderwać wzroku od ekranu Bo przeczytałem tę książkę Chciałbym, żebyście mogli to poczuć Obudziłem się, spadłem z łóżka Przeciągnąłem grzebieniem po włosach Zszedłem po schodach i wypiłem filiżankę, Spojrzałem na zegarek i okazało się, że jestem już spóźniony Znalazłem więc płaszcz i kapelusz W ostatniej chwili złapałem autobus Wszedłem na drugie piętro i zapaliłem Ktoś do mnie przemówił, pogrążyłem się we śnie na jawie Przeczytałem dziś w gazecie, o rany O czterech tysiącach dziur w Blackburn w Lancashire I choć dziury były raczej małe, Musieli je wszystkie policzyć Teraz już wiedzą, ile dziur potrzeba, by zapełnić Albert Hall Chciałbym, żebyście to poczuli