Tekst piosenki
[Verse 1]
A heart that’s full up like a landfill
A job that slowly kills you
Bruises that won’t heal
You look so tired and unhappy
Bring down the government
They don’t, they don’t speak for us
I’ll take a quiet life
A handshake of carbon monoxide
[Chorus]
No alarms and no surprises
No alarms and no surprises
No alarms and no surprises
Silent, silent
[Verse 2]
This is my final fit, my final bellyache with
[Chorus]
No alarms and no surprises
No alarms and no surprises
No alarms and no surprises please
[Instrumental bridge]
[Verse 3]
Such a pretty house, such a pretty garden
[Chorus]
No alarms and no surprises (let me out of here)
No alarms and no surprises (let me out of here)
No alarms and no surprises please (let me out of here)
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Serce, który jest pełne niczym wysypisko śmieci
Praca, która powoli Cię zabija
I sińce, które nigdy się nie zagoją
Wyglądasz na bardzo zmęczonego i nieszczęśliwego
Obalmy rząd
Oni nie, nie mówią w naszym imieniu
Wybieram ciche życie
I uścisk dłoni z tlenkiem węgla
[Refren]
Bez alarmów, bez niespodzianek
Bez alarmów, bez niespodzianek
Bez alarmów, bez niespodzianek
Cicho, cicho
[Zwrotka 2]
To mój ostatni wybuch, ostatnia tyrada
[Refren]
Bez alarmów, bez niespodzianek
Bez alarmów, bez niespodzianek
Bez alarmów, bez niespodzianek, proszę
[Instrumentalny bridge]
[Zwrotka 3]
Taki piękny dom, taki piękny ogród
Refren]
Bez alarmów, bez niespodzianek (wypuście mnie stąd)
Bez alarmów, bez niespodzianek (wypuście mnie stąd)
Bez alarmów, bez niespodzianek, proszę (wypuście mnie stąd)
Analiza piosenki
Bohaterem „No Surprises” jest mężczyzna, który za wszelką cenę usiłuje odnaleźć w życiu spokój i stabilizację; pragnie spędzać każdy dzień „bez alarmów i niespodzianek”, zanurzony w niezmąconej ciszy. Marzy o „pięknym domu” z „pięknym ogrodem”, który stałby się jego prywatnym azylem, miejscem odcięcia od niespokojnego, burzliwego świata.
Marzenia są jednak dalekie od spełnienia; w rzeczywistości mężczyzna wciąż ugina się pod naporem stresu oraz burzliwych emocji. Z każdym kolejnym dniem jest „powoli zabijany” przez wyczerpującą pracę. Na jego duszy wciąż obecne są ślady bo bolesnych doświadczeniach – „rany, które się nie zagoją”.
W rozmowie z magazynem „Humo” Thom Yorke powiedział, że za sprawą tej piosenki zespół chciał wytworzyć atmosferę zbliżoną do kompozycji Marvina Gaye’a lub „Wonderful World” Louisa Armstronga.
Komentarze (0)