Tekst piosenki
Eviva l’arte! Człowiek zginąć musi
Cóż, kto pieniędzy nie ma, jest pariasem,
Nędza porywa za gardło i dusi
Zginąć, to zginąć, jak pies, a tymczasem
Eviva l’arte! Niechaj pasie brzuchy
Nędzny filistrów naród! My artyści,
My, którym często na chleb braknie suchy
My, do jesiennych tak podobni liści
Choć życie nasze splunięcia niewarte
Eviva l’arte! Eviva l’arte!
I tak wykrzykniem, gdy wszystko nic warte
Eviva l’arte! Eviva l’arte!
Eviva l’arte!
Eviva l’arte! Duma naszym bogiem
Sława nam słońcem, nam, królom bez ziemi!
Możemy z głodu skonać gdzieś pod progiem,
Ale jak orły z skrzydły złamanemi
Eviva l’arte! W piersiach naszych płoną
Ognie przez Boga samego włożone,
Więc patrzym na tłum z głową podniesioną
Laurów za złotą nie damy koronę
Choć życie nasze splunięcia niewarte
Eviva l’arte! Eviva l’arte!
I tak wykrzykniem, gdy wszystko nic warte
Eviva l’arte! Eviva l’arte!
Więc naprzód! Cóż jest prócz sławy, co warte?
Eviva l’arte! Eviva l’arte!
I chociaż życie nasze nic warte
Eviva l’arte! Eviva l’arte!
Eviva l’arte! Eviva l’arte!
Eviva l’arte!
Choć życie nasze splunięcia niewarte
Eviva l’arte! Eviva l’arte!
I tak wykrzykniem, gdy wszystko nic warte
Eviva l’arte! Eviva l’arte!
Więc naprzód! Cóż jest prócz sławy, co warte?
Eviva l’arte! Eviva l’arte!
I chociaż życie nasze nic warte
Eviva l’arte! Eviva l’arte!
Eviva l’arte! Eviva l’arte!
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst piosenki „Eviva l’arte!” jest manifestem artystycznej dumy i niezłomności w obliczu trudności życiowych. Narrator, będący przedstawicielem artystów, podkreśla ich wyjątkową rolę w społeczeństwie, mimo że często żyją w biedzie i są ignorowani przez resztę społeczeństwa. Piosenka wyraża pogardę dla materialistycznych wartości oraz gloryfikuje sztukę jako najwyższe dobro i cel życia.
W utworze przewija się kontrast między duchowym bogactwem artystów a ich fizycznym ubóstwem. Choć życie materialne jest często pełne niedostatku i cierpienia, to sztuka daje artystom poczucie sensu i wyższości. Duma i talent są ich prawdziwym bogactwem, a sława – ich słońcem, które prowadzi ich przez trudności.
Refren „Eviva l’arte!” to okrzyk triumfu i niezłomności, mimo że życie artysty bywa „splunięcia niewarte”. Utwór oddaje romantyczną wizję artysty jako osoby wybranej przez Boga, która nosi w sercu płomień twórczości, nieugiętej w obliczu biedy i niezrozumienia.
Piosenka jest hołdem dla sztuki i jej wartości, która przewyższa wszelkie materialne korzyści. To pełna pasji deklaracja, że nawet jeśli życie artystów jest trudne, ich twórczość i wewnętrzna wolność pozostają niezmiennie piękne i ponadczasowe. „Eviva l’arte!” – Niech żyje sztuka!
Komentarze (0)