Tekst piosenki
[Refren]
Wsiadam do G klasy, mat Rimowy walizka
Kierunek Marseille, zamieniłem penthouse na hotele
Wizja, lubię żyć w trasie mademoiselle
Cały w Hermes siedzę w Bagatelle
Oni robią selfie, nic mnie nie dotyczy
Jakiś małe syfy z kiedyś na ulicy
Wiecznie są wkurwieni jak osiągam nowy level
Nie każdy dobrze życzy, życzy, życzy
[Zwrotka 1]
Ej, Moncler Maya Midnight Blue na mych plecach
U nich kieszonki chude jak anoreksja
Ja chcę skrytki bankowe w Genewie
Tysiąc myśli, mam nową berettę
Już nie podejdziesz do mnie nigdy
Bo cię rozjebię, robię hity
Drobne złodzieje tworzą mity
A po obiedzie opp rozbity
[Refren]
Wsiadam do G klasy, mat Rimowy walizka
Kierunek Marseille, zamieniłem penthouse na hotele
Wizja, lubię żyć w trasie mademoiselle
Cały w Hermes siedzę w Bagatelle
Oni robią selfie, nic mnie nie dotyczy
Jakieś małe syfy z kiedyś na ulicy
Wiecznie są wkurwieni jak osiągam nowy level
Nie każdy dobrze życzy, życzy, życzy
[Zwrotka 2]
Ej, cote de boeuf, medium well, sos pieprzowy
Styl egzotyczny jak Aston Mansory
Chrome Hearts, a nie Valentino
Ona na mnie patrzy, myśli Argentino
PL rap drętwy jak vibe na pogrzebie
Wszystko fake designer, jest hype na komedie
Repliki zegarków, w ustach krzywy kwas
Kup coś w złocie, ustalimy czas
[Refren]
Wsiadam do G klasy, mat Rimowy walizka
Kierunek Marseille, zamieniłem penthouse na hotele
Wizja, lubię żyć w trasie mademoiselle
Cały w Hermes siedzę w Bagatelle
Oni robią selfie, nic mnie nie dotyczy
Jakieś małe syfy z kiedyś na ulicy
Wiecznie są wkurwieni jak osiągam nowy level
Nie każdy dobrze życzy, życzy, życzy
[Outro]
Wsiadam do G klasy, mat Rimowy walizka
Kierunek Marseille, zamieniłem penthouse na hotele
Wizja, lubię żyć w trasie mademoiselle
Cały w Hermes siedzę w Bagatelle
Oni robią selfie, nic mnie nie dotyczy
Jakieś małe syfy z kiedyś na ulicy
Wiecznie są wkurwieni jak osiągam nowy level
Nie każdy dobrze życzy, życzy, życzy
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Ten tekst to klasyczny obrazek rapu o luksusie, podróżach i „życiu na wysokim poziomie”. Podmiot liryczny opisuje siebie jako osobę stale w ruchu – przemieszcza się między miastami (Marseille, hotele, trasa), korzysta z drogich marek (Hermès, Moncler, Rimowa, Chrome Hearts), luksusowych hoteli i samochodów (G klasa). Całość buduje wizerunek kogoś, kto już nie siedzi w jednym miejscu, tylko żyje w trasie, w świecie pieniędzy, statusu i ekskluzywnego stylu życia. Jednocześnie pojawia się dystans do ludzi z przeszłości – „małych syfów z ulicy” – oraz przekonanie, że osiągnął „nowy level”, który wywołuje zazdrość u innych.
Drugi sens tekstu to typowe dla takiego stylu napięcie między sukcesem a relacjami z otoczeniem. Bohater pokazuje, że nie obchodzi go opinia innych, ale jednocześnie stale wraca motyw braku życzliwości i zazdrości („nie każdy dobrze życzy”). Jest tu też agresywny, dominujący ton – podkreślanie siły, kontroli i dystansu emocjonalnego. W efekcie całość nie jest tylko o pieniądzach i luksusie, ale też o izolacji, rywalizacji i poczuciu, że im wyżej się wchodzi, tym bardziej zostaje się samemu wśród ludzi, którzy patrzą z boku.
Drugi sens tekstu to typowe dla takiego stylu napięcie między sukcesem a relacjami z otoczeniem. Bohater pokazuje, że nie obchodzi go opinia innych, ale jednocześnie stale wraca motyw braku życzliwości i zazdrości („nie każdy dobrze życzy”). Jest tu też agresywny, dominujący ton – podkreślanie siły, kontroli i dystansu emocjonalnego. W efekcie całość nie jest tylko o pieniądzach i luksusie, ale też o izolacji, rywalizacji i poczuciu, że im wyżej się wchodzi, tym bardziej zostaje się samemu wśród ludzi, którzy patrzą z boku.
Komentarze (0)