Tekst piosenki
Land of anger
I didn’t ask to be born
Sadness, sorrow
Everything so alone
Laboratory sickness
Infects humanity
No hope for cure
Die by technology
A world full of shit coming down
Tribal violence everywhere
Life in the age of terrorism
We spit in your other face
War of races
World without intelligence
A place consumed by time
End of it all
We’re born
With pain
No more
We’re dead
Embryonic cells
Corrosion inside – we feel
Condemned future – we see
Emptiness calls – we hear
Final premonition – the truth
Land of anger
I didn’t ask to be born
Sadness, sorrow
Everything so alone
Laboratory sickness
Infects humanity
No hope for cure
Die by technology
We’re born with pain
Suffer remains
We’re born with pain
Suffer remains
We’re dead
Tłumaczenie piosenki
Kraina złości
Nie prosiłem o to, by się urodzić
Smutek, Nieszczęście
Wszystko tak osamotnione.
Laboratoryjna choroba
Zakaża ludzkość
Nie ma nadziei na lekarstwo
Umieraj przez technologię.
Świat pełen ohydy stacza się w dół,
Wszędzie prymitywna przemoc
Życie w epoce terroryzmu
Plujemy na Twoje drugą twarz.
Wojna ras,
Świat pozbawiony inteligencji
Miejsce skonsumowane przez czas,
Koniec tego wszystkiego.
Rodzimy się z bólem
Nigdy więcej,
Jesteśmy martwymi
Embrionalnymi komórkami.
Korozję w środku – czujemy
Przyszłe potępienie – widzimy
Bezsensowne wołanie – słyszymy
Ostanie ostrzeżenie – prawda
Kraina złości
Nie prosiłem o to, by się urodzić
Smutek, Nieszczęście
Wszystko tak osamotnione.
Laboratoryjna choroba
Zakaża ludzkość
Nie ma nadziei na lekarstwo
Umieraj przez technologię.
Rodzimy się z bólem,
Cierpienie zostaje na zawsze
Rodzimy się z bólem,
Cierpienie zostaje na zawsze,
Jesteśmy martwi.
Analiza piosenki
Cavalera rysuje tutaj przygnębiający obraz współczesnego świata. „Dead Embryonic Cells” to kawałek opowiadający o rzeczywistości zdewastowanej przez wieki ludzkiej działalności. Im dłużej istniejemy na tej planecie, tym bardziej ją niszczymy, dla kolejnych pokoleń zostawiając coraz mniej. Nasz postęp technologiczny według Maxa też dodaje tutaj swoje parę groszy. Może i potrafimy coraz więcej, pokonując kolejne naukowe bariery, ale płacimy za to coraz większym rozkładem własnego człowieczeństwa.
Niszcząc kontakt z naturą i całkowicie polegając na technologii odwracamy się powoli od siebie nawzajem, budując kulturę opartą na egoizmie, arogancji i konsumpcjonizmie. Wokalista nie widzi więc wobec tego nadziei dla kolejnych generacji. To, co im zostawiamy dalekie jest od ideału. Rzeczywistość robi się coraz bardziej nieprzyjazna i toksyczna w miarę, jak my „posuwamy się do przodu”. Za jakiś czas doprowadzimy tę planetę, a wraz z nią siebie samych do kompletnej ruiny. Wtedy już nie będzie po co tutaj żyć, a nasze dzieci będą nas nienawidzić za to, że sprowadziliśmy je na ten martwy, zły świat.
Komentarze (0)