
Tekst piosenki
[Produced by Roy Halee, Paul Simon, Art Garfunkel]
I am just a poor boy though my story’s seldom told
I have squandered my resistance for a pocketful of mumbles, such are promises
All lies and jest, still a man hears what he wants to hear
And disregards the rest, hmmmm
When I left my home and my family, I’s no more than a boy
In the company of strangers
In the quiet of the railway station, runnin’ scared, laying low
Seeking out the poorer quarters, where the ragged people go
Looking for the places only they would know
[Hook]
Lie la lie, lie la lie la lie la lie
Lie la lie, lie la lie la lie la lie, la la lie la lie
Asking only workman’s wages, I come lookin’ for a job
But I get no offers
Just a come-on from the whores on 7th Avenue
I do declare, there were times when I was so lonesome
I took some comfort there
Now the years are rolling by me
They are rockin’ evenly
I am older than I once was
And younger than I’ll be; that’s not unusual
Nor is it strange
After changes upon changes
We are more or less the same
After changes we are more or less the same
[Hook]
Lie la lie
And I’m laying out my winter clothes and wishing I was gone
Goin’ home
Where the New York City winters aren’t bleedin’ me, leadin’ me
Goin’ home
In the clearing stands a boxer, and a fighter by his trade
And he carries the reminders
Of every glove that laid him down or cut him
'Til he cried out in his anger and his shame
I am leaving, I am leaving, but the fighter still remains
[Hook]
Lie la lie
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Pięć pierwszych zwrotek ballady to napisana w pierwszej osobie historia młodego, biednego chłopaka, który porzuca rodzinny dom aby znaleźć pracę w wielkim mieście – a dokładnie Nowym Jorku. Złamany brakiem perspektyw oraz przygnębiony przez samotność, szukał pocieszenia w ramionach prostytutek z Siódmej Alei na Manhattanie. Zmagając się z trudami życia, wielokrotnie tęsknił za rodzinną miejscowością.
Czwarta zwrotka wybiega w przyszłość, kiedy to bohater ma już za sobą doświadczenie wielu lat życia w wielkim mieście – ale wciąż nie zdołał w pełni zaadoptować się, odnaleźć swojego miejsca. Chociaż tak dużo zmieniło się w jego życiu, w głębi serca pozostał tym kim jest – samotnym, wyobcowanym przybyszem w cieniu metropolii.
Ostatnia, szósta zwrotka odbiega o wcześniejszej narracji i przedstawia postać tytułowego boksera, który – mimo śladów wielu ciosów oraz bólu, jaki przyszło mu znosić – wciąż stoi na środku ringu, gotowy do kolejnych wyzwań. Metafora nieugiętego zawodnika wydaje się korespondować z historią biednego włóczęgi, który również nigdy nie poddał się i nie wrócił do rodzinnego miasta – mimo trudów, z jakimi zmagał się w Nowym Jorku.
W jednym z wywiadów Paul Simon powiedział, że piosenka opowiada o nim samym; „bokserze”, który musiał zmagać się z razami wymierzanymi przez krytyków muzycznych.















Komentarze (0)