Tekst piosenki
Tak niewiele sam o sobie wiem
Tyle jeszcze nieznajomych dróg
Niech Twoje oczy poprowadzą mnie, powiedz, gdzie
Moje serce wciąż nie potrafi bić
I choć chyba czuję coś, to nie wiem
Czy tu jestem kim jest, nie wiem
Może mój odmienisz los, nie zgubisz mnie
Mocno trzymaj moją dłoń, prawdziwym stanę się
Nie odchodź
Już nieraz ktoś mi znikał jak we mgle
Przy Tobie czas, to dar
Z każdą chwilą czuję Ciebie bardziej
Bądź tą najpiękniejszą baśnią
Melodią, którą pozna cały świat
Proszę bądź przy mnie
I nie odchodź już na krok
W Tobie odnalazłem dom
Ciut za wiele smutek zabrał mi
Jestem zaślubiona z nim od lat
Diamentowa łza na palcu lśni tyle dni
A ciepło Twojej dłoni ratuje mnie
I dotyk na mej skroni, czuję, że
Znów jestem, wracam do siebie
Może mój odmienisz los, naprawisz myśl
Z Tobą serce poszarpane dziś zaczyna bić
Nie odchodź
Już nieraz ktoś mi znikał jak we mgle
Przy Tobie czas, to dar
Z każdą chwilą czuję Ciebie bardziej
Bądź tą najpiękniejszą baśnią
Melodią, którą pozna cały świat
Proszę bądź przy mnie
Proszę bądź przy mnie
Proszę bądź przy mnie
I nie odchodź, nie odchodź już na krok
Proszę bądź przy mnie (bądź przy mnie)
Proszę bądź przy mnie (bądź przy mnie)
Proszę bądź przy mnie
I nie odchodź już na krok
W Tobie odnalazłem dom
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst tej piosenki wyraża głęboką tęsknotę za bliskością i odnalezieniem prawdziwego siebie w obecności ukochanej osoby. Bohater przyznaje, że niewiele wie o sobie i że jego życie pełne jest nieznanych dróg, a jego serce wciąż nie potrafi w pełni bić. Czuje, że tylko obecność drugiej osoby może nadać jego życiu sens i skierować go na właściwą ścieżkę, przynosząc spokój i poczucie bezpieczeństwa. Jest pełen nadziei, że ukochana pomoże mu odmienić los i odnaleźć prawdziwą wersję samego siebie.
Refren podkreśla, jak bardzo pragnie, by ukochana osoba pozostała przy nim i nie odchodziła, ponieważ przy niej czas staje się cennym darem, a każda chwila jest głębsza i bardziej znacząca. Prosi, by była jak baśń i melodia, którą pozna cały świat – chce, by ich historia była piękna i niezapomniana. W jej obecności czuje, że wreszcie znalazł swój dom, prawdziwe miejsce przynależności.
Druga część tekstu jest bardzo emocjonalna – bohater mówi o swoim smutku, z którym żył przez wiele lat, niemal jak w małżeństwie, symbolizowanym przez „diamentową łzę na palcu”. Jednak obecność ukochanej i jej ciepły dotyk pomagają mu odzyskać siebie i poczuć żywy. Wyraża wdzięczność za to, że ona naprawia jego poszarpane serce i przywraca mu nadzieję.
Komentarze (0)