
Tekst piosenki
[Verse 1]
I sing a song, I paint a picture
My baby’s gone, but I don’t miss her
Like a swan, I don’t miss swimming
All my friends left, and they don’t miss me
[Pre-Chorus 1]
Can’t take it, babe
Your body talks to me
Like in a movie, babe
I let it resonate, yeah
[Chorus]
I want your time (Time, time)
Don’t ask me questions (Questions, questions)
That you don’t want (Want, want)
The answers to (To, to)
[Post-Chorus 1]
I love you in the morning, so you know it’s no lie
You’re hidin’ in the background but you wanna be found
You’ve got me on my back and now I’ve gotta think fast
You’re hidin’ in the background but you wanna be found
[Verse 2]
I take it easy, babe, I
I get down, it’s automatic, uh
I’ve come to believin’ that
That too much time is evil
[Pre-Chorus 2]
I transition in
I’m making your body wait
Like on an aeroplane
Please, baby, take me away, yeah
[Chorus]
I want your time (Time, time)
Don’t ask me questions (Questions, questions)
That you don’t want (Want, want)
The answers to (To, to)
[Post-Chorus 2]
I know
I know
I know
I know
[Bridge]
I kinda miss the nine to five, yeah
Do those things that you can’t hide
I scramble, fight just like a child
Hey, nah, nah, nah, nah, nah, nah, nah, nah
I’m staying hungry, I’m staying hungry
I’m staying hungry, I’m staying hungry
Not getting angry, I’m staying hungry
Not getting angry, staying, staying hungry
Yeah
[Outro: Julian Casablancas & Fabrizio Moretti]
Hold on, hold on, hold
The click was always in you Fab
It was never on
It was never on
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Why Are Sundays So Depressing?” to autorefleksyjny, nostalgiczny utwór The Strokes. Julian wspomina w nim przeszłe aspekty swojego życia, te, których doświadczył zanim stał się sławny, w tym miłość, pracę i jego ogólny stosunek do życia.
Ten utwór jest pod względem instrumentalnym jedną z najbardziej pustych piosenek, która opiera się na prostej linii gitary przez większą część utworu, oraz ciężkich syntezatorach i zmianie wokalu, która pojawia się tylko w refrenie piosenki.
Utwór mówi zarówno o miłości, jak i ukrywanej tęsknocie, pragnieniu powrotu do dawnego życia i regularnej pracy, co jest usprawiedliwiane tym, że zwykłe życie – bez sławy i rozpoznawalności – było prostsze. Anonimowość pozwalała Julianowi na prywatność i bycie prawdziwym sobą:
„Tęsknię za pracą między dziewiątą a piątą, tak/ Robieniem rzeczy, których nie możesz ukryć/ Gramolę się, walczę jak dziecko/ Hej, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie/ Pozostaję głodny, pozostaję głodny.”














Komentarze (0)