Tekst piosenki
[Verse 1: Lestat]
The day you were born
I was shakin’ like a leaf on an old oak tree
Then you stayed like a thorn
Red roses rainin’ down til they flooded me
[Chorus: Lestat]
Even when we parted ways
You never turn, never turn your gaze
And I can still
I can still hear you say
“Don’t break that stare
I’m burnin’ in your mirror tonight
No, don’t you dare call it yearnin’
It’s the fear that I’m right
Don’t you try to forget all the things you regret
In those stained glass
Stained glass eyes”
Hey
[Verse 2: Lestat & TC]
Had our fun, like a child
Just a couple of knives cuttin’ through twenty years
No one ever gets to keep my smile
But you can peel it off me like one of your souvenirs
[Chorus: Lestat & TC]
Even when we parted ways
You never turn, never turn your gaze
Oh, I can still
I can still hear you say
“Don’t break that stare
I’m burnin’ in your mirror tonight
And no, don’t you dare call it yearnin’
It’s the fear that I’m right
Don’t you try to forget all the things you regret
Like the ashes you spread ‘til you had nothin’ left
In those stained glass
Stained glass eyes”
[Bridge: Lestat & TC]
Don’t look away
No, no don’t look away
I’m gonna haunt you
Haunt you until your dyin’ days
Don’t look away
No, don’t look away
I’m gonna haunt you
I want you to beg as I taunt you
Look away
No, don’t look away
[Chorus: Lestat]
“Don’t break that stare
I’m burnin’ in your mirror tonight
No, don’t you dare call it yearnin’
It’s the fear that I’m right
Don’t you try to forget all the things you regret
Like the ashes you spread ’til you had nothing left”
[Chorus: Lestat & TC]
“Don’t break that stare
I’m burnin’ in your mirror tonight
No, don’t you dare call it yearnin’
It’s the fear that I’m right
Don’t you try to forget all the things you regret
Like the ashes you spread ’til you had nothing left
And you’re down there in the dirt
You’re just hidin’ from the hurt
In those stained glass
Stained glass eyes”
Tłumaczenie piosenki
W dniu twoich narodzin
Trzęsłem się jak liść na starym dębie
Potem zostałaś jak cierń
Czerwone róże padały, aż mnie zalały
[Refren]
Nawet gdy się rozstaliśmy
Nigdy nie odwracasz, nigdy nie odwracasz wzroku
I wciąż mogę
Wciąż słyszę, jak mówisz
„Nie przerywaj tego spojrzenia
Płonę w twoim lustrze tej nocy
Nie, nie waż się nazywać tego tęsknotą
To strach, że mam rację
Nie próbuj zapomnieć o wszystkich rzeczach, których żałujesz
W tych witrażowych
Witrażowych oczach”
Hej
[Zwrotka 2]
Bawiliśmy się jak dziecko
Tylko kilka noży tnących dwadzieścia lat
Nikt nigdy nie zachowa mojego uśmiechu
Ale ty możesz go ze mnie zedrzeć, jak jedną ze swoich pamiątek
[Refren]
Nawet Kiedy się rozstaliśmy
Nigdy się nie odwracasz, nigdy nie odwracasz wzroku
Oh, wciąż mogę
Wciąż mogę usłyszeć, jak mówisz
„Nie przerywaj tego spojrzenia
Płonę w twoim lustrze tej nocy
I nie, nie waż się nazywać tego tęsknotą
To strach, że mam rację
Nie próbuj zapomnieć o wszystkich rzeczach, których żałujesz
Jak popiół, który rozsypałeś, dopóki nie zostało ci nic
W tych witrażowych
Witrażowych oczach”
[Bridge]
Nie odwracaj wzroku
Nie, nie, nie odwracaj wzroku
Będę cię prześladować
Prześladować cię do końca twoich dni
Nie odwracaj wzroku
Nie, nie odwracaj wzroku
Będę cię prześladować
Chcę, żebyś błagała, gdy cię drażnię
Odwróć wzrok
Nie, nie odwracaj wzroku
[Refren]
„Nie przerywaj tego spojrzenia
Płonę w twoim lustrze tej nocy
Nie, nie waż się tego nazywać tęsknotą
To strach, że mam rację
Nie próbuj zapomnieć o wszystkim, czego żałujesz
Jak o popiołach, które rozsypałeś, aż nic ci nie zostało
[Refren]
„Nie odrywaj od tego spojrzenia
Płonę dziś w twoim lustrze
Nie, nie waż się nazywać tego tęsknotą
To strach, że mam rację
Nie próbuj zapomnieć o wszystkim, czego żałujesz
Jak o popiołach, które rozsypałeś, aż nic ci nie zostało
A ty leżysz tam na dole w ziemi
Po prostu chowasz się przed bólem
W tych witrażowych
Witrażowych oczach”
Analiza piosenki
Utwór jest muzycznym rozliczeniem Lestata z jego traumą, żalem i poczuciem winy po tragicznej śmierci jego przybranej wampirzej córki, Claudii, która spłonęła na słońcu pod koniec drugiego sezonu serialu.
„Stained Glass Eyes” obnaża toksyczną, wieczną symbiozę między Lestatem a jedyną osobą, która kiedykolwiek naprawdę go przejrzała. Odrzucając urok wampirycznej nieśmiertelności, utwór odsłania związek zbudowany nie na czułej miłości, lecz na gwałtownej, uzależniającej agonii wzajemnego rozpoznania. Wykonany z perspektywy Lestata, utwór jest zuchwałym wyznaniem wrażliwości maskowanej drapieżną dominacją – rozpaczliwą prośbą o spojrzenie, które go przeklęło, nawet gdy udaje, że je kontroluje.
Lestat argumentuje, że najgłębsza więź nie tkwi w delikatnym uczuciu, ale w bolesnym, nierozerwalnym spojrzeniu między dwiema duszami, które zniszczyły się nawzajem. Tytułowe „oczy niczym witraże” są jednocześnie lustrem, bronią i katedrą – rozbijają ego Lestata, ranią go prawdą, a jednocześnie stają się jedynym świętym ołtarzem, przy którym oddaje cześć.
Piosenka kończy się bez rozstrzygnięcia, jedynie zawieszonym, wiecznym zagrożeniem: Lestat dopilnuje, by druga osoba nigdy nie odwróciła wzroku, bo bez tego złamanego, świętego spojrzenia, odbijającego jego grzechy, Lestat po prostu rozpłynąłby się w popiołach swojego zapomnianego człowieczeństwa. Jest nawiedzany, ale jest też zakładnikiem.











Komentarze (0)