To Kill A King Wolves

Autor opowiada o tym, kiedy frontman Ralph Pelleymounter „po raz pierwszy przeprowadził się do Londynu i zaczął spotykać się z różnymi typami branży muzycznej” jako „Wskazówki dotyczące tego, jak przetrwać pierwszy rok w branży”. Chodzi o zwodniczych i apatycznych ludzi oferujących komfort i integrację, jeśli do nich dołączysz, oraz pokazując zarówno niebezpieczeństwa, jak i możliwe korzyści płynące z podążania za nimi.

Piosenkarz jest dumny głównie po części z tego, że chroni się przed pogardą lub krytyką innych, zwłaszcza jeśli chodzi o jego muzykę. Jednak jakkolwiek może go to utrzymać, pierwsza linia ostrzega, że ​​duma zawsze pojawia się przed upadkiem i w tym przypadku może ją wywołać. Sprytni i drapieżni ludzie, których piosenkarz spotkał w branży muzycznej, proponują mu pomoc, ale piosenkarz nie może się zmusić, by do nich dołączyć, dopóki nie jest przekonany, że wyrzekłby się swojej osobowości i, najprawdopodobniej, etyki.

Dzięki patriarchatowi posiadanie emocji i troski są kobiece, a pokazując, że je ma, piosenkarz byłby postrzegany jako gorszy. Musi uzbroić się w pozory braku czucia tj. stać się emocjonalnie zahamowanym, przynajmniej na powierzchni. Musi udawać apatycznego, jak mówią jego rówieśnicy i społeczeństwo.