Tekst piosenki
[Verse 1]
I ran from my house that cannot contain me
From the man that I cannot keep
From my mother who haunts me, even though she’s gone
From my daughter that never sleeps
I ran from the noise and the silence
From the traffic on the streets
I ran to the treetops, I ran to the sky
Out to the lake, into the rain that matted my hair
And soaked my shoes and skin
Hid my tears, hid my fears
[Chorus]
I ran to the forest, I ran to the trees
I ran and I ran, I was looking for me
[Verse 2]
I ran past the churches and the crooked old mailbox
Past the apple orchards and the lady that never talks
Up into the hills, I ran to the cemetery
And held my breath, and thought about your death
I ran to the lake, up into the hills
I ran and I ran, I’m looking there still
And I saw the crumbling tombstones
All forgotten names
I tasted the rain, I tasted my tears
I cursed the angels, I tasted my fears
And the ground gave way beneath my feet
And the earth took me in her arms
Leaves covered my face
Ants marched across my back
Black sky opened up, blinding me
[Chorus]
[Bridge]
And I smelled her burning flesh
Her rotting bones
Her decay
[Outro]
I ran and I ran
I’m still running away
Tłumaczenie piosenki
[zwrotka 1]
Uciekłam z domu, który nie mógł mnie pomieścić
Od mężczyzny, którego nie mogę zatrzymać
Od mojej matki, która mnie nawiedza, mimo że nie żyje
Od mojej córki, która nigdy nie śpi
Uciekłam od hałasu i ciszy
Od ruchu na ulicach
Uciekłam od wierzchołków drzew, uciekłam od nieba
Prosto nad jezioro, na deszcz, który zepsuł mi fryzurę
I zmoczyłam buty i skórę
Schowałam łzy, schowałam lęki
[refren]
Uciekłam do lasu, uciekłam do drzew
Biegłam i biegłam, szukałam samej siebie
[zwrotka 2]
Przebiegałam przez kościoły i niszczyłam stare skrzynki na listy
Przez sady jabłoniowe i koło tej kobiety, która nigdy nie mówi
Na wzgórza, pobiegłam na cmentarz
I wstrzymałam oddech i pomyślałam o twojej śmierci
Pobiegłam nad jezioro, na wzgórza
Biegłam i biegłam, wciąż tam szukam
I widziałam kruszące się płyty nagrobne
Wszystkie zapomniane nazwiska
Skosztowałam deszczu, skosztowałam moich łez
Przeklęłam anioły, skosztowałam moich lęków
I ziemia otworzyła mi drogę pod moimi stopami
I ziemia wzięła mnie w swe ramiona
Liście przykryły mą twarz
Mrówki przemaszerowały po moich plecach
Czarne niebo otworzyło się oślepiając mnie
[refren]
[bridge]
I poczułam jej palące się ciało
Jej gnijące kości
Jej rozkład
[outro]
Biegłam i biegłam
Wciąć uciekam
Analiza piosenki
W utworze „Mer Girl” Madonna próbuje odnaleźć ciszę, spokój i wewnętrzną harmonię. Poszukuje prawdziwej siebie. W natłoku codziennych spraw, hałasu, zgiełku ulic i problemów wokalistka zatraca własną tożsamość i czuje się jak w pułapce. Nie potrafi tak dalej żyć. Postanawia więc opuścić swój dom i uciec do lasu. To właśnie tam poszukuje samej siebie i stara się odbudować to co przez lata utraciła.
„Uciekłam z domu, w którym Nie mogę pomieścić swoich emocji. Od mężczyzny, którego nie potrafiłam zatrzymać. Od matki, która mnie nawiedza”. Madonna nie potrafi poradzić sobie ze śmiercią swojej prawdziwej tożsamości. Nie wierzy, iż dotknęło ją tak wielkie nieszczęście. Wciąż poszukuje jej pośród traw, drzew i wierzy,m że to wszystko jest tylko złym snem. Rzeczywistość okazuje się zupełnie inna. „Poczułam zapach jej płonącego ciała. Jej gnijących kości Które się rozkładały. Biegłam i biegłam. Wciąż biegnę przed siebie”.
Komentarze (0)