Radiohead Banana Co

Piosenka ma prostą strukturę i tekst, choć jest głęboko alegoryczna. Jest to odpowiednik fragmentów powieści Kolumbijskiego pisarza Gabriela Garcíi Marqueza „Sto lat samotności” z bardziej ogólnymi (choć nigdy nie całkiem dosłownymi) odniesieniami do neoliberalnej, neokolonialnej przemocy i ekonomicznej dominacji w tak zwanych „krajach rozwijających się, będących w ten sposób wczesnym przykładem zaangażowanie zespołu w polityczne programy, takie jak „Upadek długu”, „Amnesty International” itp.

Po wykonaniu utworu w San Francisco, w 1998 r., Thom Yorke zwięźle podsumował rodzaj politycznego stanowiska kryjącego się za tekstami: „To było dla Indonezji i dla ludzi, którzy zainwestowali pieniądze w tym kraju. Ten werset jest zgodny z Garcią Marquez „Sto lat samotności”. W powieści znajduje się zakopany skarb wojenny, nad którym obnosi się postać José Arcadio, doprowadzając go ostatecznie do gwałtownej śmierci”.

Narrator wspomina też o ekomicznej zależności „republik bananowych” od United Fruit Company (lub, w powieści, o zależności Macondo od Banana Co), ale także o analogicznej ruinie rodziny, o której mówi powieść, reprezentowanej przez poszczególne osoby (upadek członków i śmierć).