Florence + The Machine Choreomania

„Choreomania” to utwór pochodzący z wydanego 13 maja 2022 roku piątego albumu studyjnego zespołu Florence + the Machine. Wydawnictwo noszące tytuł „Dance Fever” jest następcą albumu „High as Hope” z 2018 roku. W ramach promocji projektu ukazały się następujące single: „King”, „Heaven Is Here”, „My Love” oraz „Free.”

Piosenka „Choreomania” była jedną z pierwszych pozycji napisanych na potrzeby albumu „Dance Fever” i można ją uznać za utwór tytułowy, ponieważ została nazwana na cześć tanecznej plagi, która miała miejsce w Europie w XVI wieku, a dokładniej w 1518 roku. Wydawać by się mogło, że piosenka odnosi się do pandemii COVID-19, choć Welch wyjaśniła w jednym z wywiadów, że „Choreomania” została napisana jeszcze przed jej rozpoczęciem:

„Najdziwniejsze w tej piosence jest to, że została napisana przed Covidem. Zaczęłam ją pisać w 2019 roku i, co bardzo dziwne, w sposób, w jaki robią to piosenki, te, które wydają się najbardziej pandemiczne, zostały napisane przed pandemią. I zdarza mi się to dość często.”

Pandemia w naturalny sposób znalazła swoje ujście w utworze, gdy podczas tytułowej „tanecznej plagi” ludzie wyszli na ulice łączyli się w niekontrolowanych tańcu, który uważano za rodzaj katharsis, Florence stwierdziła, że miała podobne odczucia w okresach kolejnych lockdownów, taniec uwalniał ją od niepokoju, że nigdy więcej nie będzie koncertować.

W oficjalnym oświadczeniu prasowym, dotyczącym całego projektu, można przeczytać: „’Dance Fever’ zostało nagrane w Londynie podczas pandemii w oczekiwaniu na ponowne otwarcie świata. Przywołuje to, czego Florence najbardziej brakowało w czasie lockdownu – kluby, tańce na festiwalach, bycie w wirze ruchu i wspólnoty – oraz nadzieję na ponowne spotkanie.”

„Tuż przed pandemią Florence zafascynowała się choreomanią, renesansowym fenomenem, w którym grupy ludzi – czasami tysiące – tańczyły dziko, aż do wyczerpania, upadku i śmierci. Obrazy te rezonowały z Florence, która koncertowała bez przerwy od ponad dekady, a w czasie lockdownu wydawała się dziwnie przewidująca.”

„Obraz i koncepcja tańca oraz choreomanii pozostały centralne, gdy Florence splatała własne doświadczenia tańca – dyscypliny, do której zwróciła się we wczesnych dniach trzeźwości – z folklorystycznymi elementami moralnej paniki z czasów średniowiecza. W ostatnich czasach odrętwienia i zamknięcia taniec oferował siłę napędową, energię i sposób patrzenia na muzykę bardziej choreograficznie.”

„Zaczynając, jak zawsze, uzbrojona w zeszyt wierszy i pomysłów, Florence właśnie przybyła do Nowego Jorku w marcu 2020 roku, aby rozpocząć nagrywanie, gdy Covid-19 wymusił jej powrót do Londynu. Zamknięte w domu piosenki zaczęły się zmieniać, z ukłonami w stronę tańca, folku, Iggy Popa z lat 70., tęsknoty za utworami folkowymi a la Lucinda Williams czy Emmylou Harris i nie tylko, ostatecznie dotarły do ​​miejsca, które Florence opisuje jako 'Nick Cave w klubie.'”

„[…] 'Dance Fever’ to album, który ukazuje Florence u szczytu swoich mocy, wchodzącą w pełni zrealizowane samopoznanie, naśmiewającą się z własnej, stworzonej przez siebie osobowości, bawiącą się ideami tożsamości, męskości i kobiecości, odkupienia i świętowania.”