Florence + The Machine Daffodil

„Daffodil” to utwór pochodzący z wydanego 13 maja 2022 roku piątego albumu studyjnego zespołu Florence + the Machine. Wydawnictwo noszące tytuł „Dance Fever” jest następcą albumu „High as Hope” z 2018 roku. W ramach promocji projektu ukazały się następujące single: „King”, „Heaven Is Here”, „My Love” oraz „Free.”

Tak na temat inspiracji związanych z utworem „Daffodil”, wypowiedziała się Florence Welch: „Uwielbiam wychodzić z domu na ulicę i zauważać, jak zmieniają się pory roku. To była jedna z rzeczy, za którymi najbardziej tęskniłem podczas pandemii Covid. Teraz czuję ogromną wdzięczność za możliwość kupienia kawy, którą zrobił ktoś inny i możliwość  zbierania kwiatów.”

„Mój tata powiedział mi kiedyś, że jego ulubionym kwiatem jest żonkil i bardzo zainteresowałam się żonkilami. Są narcyzami i były używane przez starożytnych Rzymian jako lek na sen, a może trucizna, nie jestem do końca pewien. Napisałam piosenkę 'Daffodil’ podczas szczytowego momentu pandemii i naprawdę pomyślałam, że oszalałam, ponieważ refren to po prostu ja mówiąca „żonkil.” Czy muszę to cofnąć?”

W oficjalnym oświadczeniu prasowym, dotyczącym całego projektu, można przeczytać: „’Dance Fever’ zostało nagrane w Londynie podczas pandemii w oczekiwaniu na ponowne otwarcie świata. Przywołuje to, czego Florence najbardziej brakowało w czasie lockdownu – kluby, tańce na festiwalach, bycie w wirze ruchu i wspólnoty – oraz nadzieję na ponowne spotkanie.”

„Tuż przed pandemią Florence zafascynowała się choreomanią, renesansowym fenomenem, w którym grupy ludzi – czasami tysiące – tańczyły dziko, aż do wyczerpania, upadku i śmierci. Obrazy te rezonowały z Florence, która koncertowała bez przerwy od ponad dekady, a w czasie lockdownu wydawała się dziwnie przewidująca.”

„Obraz i koncepcja tańca oraz choreomanii pozostały centralne, gdy Florence splatała własne doświadczenia tańca – dyscypliny, do której zwróciła się we wczesnych dniach trzeźwości – z folklorystycznymi elementami moralnej paniki z czasów średniowiecza. W ostatnich czasach odrętwienia i zamknięcia taniec oferował siłę napędową, energię i sposób patrzenia na muzykę bardziej choreograficznie.”

„Zaczynając, jak zawsze, uzbrojona w zeszyt wierszy i pomysłów, Florence właśnie przybyła do Nowego Jorku w marcu 2020 roku, aby rozpocząć nagrywanie, gdy Covid-19 wymusił jej powrót do Londynu. Zamknięte w domu piosenki zaczęły się zmieniać, z ukłonami w stronę tańca, folku, Iggy Popa z lat 70., tęsknoty za utworami folkowymi a la Lucinda Williams czy Emmylou Harris i nie tylko, ostatecznie dotarły do ​​miejsca, które Florence opisuje jako 'Nick Cave w klubie.'”

„[…] 'Dance Fever’ to album, który ukazuje Florence u szczytu swoich mocy, wchodzącą w pełni zrealizowane samopoznanie, naśmiewającą się z własnej, stworzonej przez siebie osobowości, bawiącą się ideami tożsamości, męskości i kobiecości, odkupienia i świętowania.”