Aldous Harding Hunter

Te wersety chcą wzmocnić dobrą naturę człowieka. Pomimo nieudanych prób przyniesienia parze jedzenia, kobieta musi przybrać odważną minę i życzliwie zaakceptować jego porażkę. Ich związek rozwija się bez udziału Harding.

Jako outsiderka przyznaje, że ukochany nie potrzebuje jej, by rujnować ich miłość, mimo że tak mocno odczuwa „dobrego człowieka”. Ten werset może odnosić się do zranienia polującego człowieka, przez co nie jest w stanie przynieść pożywienia do domu lub w ogóle wrócić. Może również odnosić się do ostatecznego złapania zwierzęcia przez myśliwego.

„Hunter” wykorzystuje obrazy dawnej pary między kobietą przebywającą w domu, podczas gdy jej mąż idzie na polowanie i zbieranie się, aby zobrazować stopniowo rozpadający się związek. Harding opowiada z zewnętrznej perspektywy, jakby chciała być z „dobrym mężczyzną”.