Alice Cooper Teenage Frankenstein

Za pomocą nawiązań do potwora Frankensteina Cooper chce tutaj pokazać obraz nastolatka, czującego się odrzuconym, zepchniętym na margines społeczeństwa. „Teenage Frankenstein” to utwór skierowany właśnie do takich wyrzutków, nie potrafiących się odnaleźć w rzeczywistości. Alice chce dać takim ludziom do zrozumienia, że chociaż on ich w jakiś sposób rozumie i nieważne, jak bardzo czuliby się samotni, mają swoje miejsce na tym świecie.

Trzeba przyznać, że odwołanie się do tego klasycznego potwora jest naprawdę sprytnym porównaniem. W końcu jakby nie patrzeć stwór Frankensteina też szokował i przerażał ludzi swoją odmiennością, dokładnie tak samo jak czasem i nieprzystosowany, zafascynowany mroczną stroną życia nastolatek. Tak samo jak też łączy te dwie postaci poczucie wyobcowania, bolesna świadomość swojej inności, uniemożliwiająca tworzenie normalnych relacji i zmuszająca do życia poza społeczeństwem. Trudno jest być niezrozumianym i czasami łatwo jest szukać winy w sobie, zastanawiając się, co takiego z nami nie tak, że nie potrafimy żyć w zgodzie z normalnymi ludźmi.

Cooper uważa jednak, że każdy ma prawo do bycia takim, jakim chce być i nie powinniśmy się czuć źle ze sobą, jakkolwiek dziwaczni nie jesteśmy. Każdy ma jakieś miejsce, nawet jeżeli wydaje się mu, że to nieprawda. Starczy tylko porządnie się rozejrzeć, a znajdziemy grupę, z którą będziemy mogli się utożsamić.