Björk Sun In My Mouth

Dziewiąte nagranie z dobrze przyjętego albumu z 2001 roku, „Vespertine”, zostało zainspirowane wierszem E. E. Cummingsa „I Will Wade Out” (1923).

Wokalowi Bjork towarzyszy orkiestra smyczkowa, harfa i miękka elektronika. Technika wokalna Björk daje słuchaczowi wrażenie, że śpiewa blisko nich. Nawet jej oddechy są wyraźnie słyszalne. To wpływa na ogólny odbiór dzieła, które staje się bardziej intymne.

Odwołania słów do cielesnych części stanowią jednoznaczną seksualność. Te obrazy ciała i seksualności pojawiają się jednak poza obrazami natury.

Poetycka persona szuka wrażeń, próbując poczuć się żywym, nawet jeśli to ją wyczerpuje. Niektórzy autorzy uważają, że Björk robi aluzje do kobiecej masturbacji, idąc w parze z głównym tematem erotyki albumu „Vespertine”.