David Bowie Space Oddity

Piosenka napisana jest w formie dialogu pomiędzy fikcyjnym astronautą „majorem Tomem” i kontrolą naziemną, która nadzoruje pionierską wyprawę w przestrzeń kosmiczną. Po udanym, wywołującym euforię starcie, pojawiają się problemy w postaci utraty zasilania. Opowieść urywa się, gdy pracownik kontroli desperacko powtarza: „czy mnie słyszysz, majorze Tom”? Nie wiemy – przynajmniej na razie – jaki los spotkał bohatera.

„Space Oddity” zostało wydane w szczytowym okresie kosmicznego wyścigu pomiędzy USA i ZSRR, zaledwie kilka dni przed lądowaniem Apollo 11 na Księżycu. Nietrudno domyślić się, że ekscytacja związana z podbojem kosmosu stanowiła główne źródło inspiracji – podobnie jak kultowy film „2001: Odyseja Kosmiczna” Stanleya Kubricka, którego premiera miała miejsce rok wcześniej. Postać Davida Bowmana, samotnie podróżującego w pobliże Jowisza – po tym, jak komputer HAL uśmiercił resztę załogi – budzi bliskie skojarzenia z postacią majora Toma.

Tekst może być jednak interpretowany w oderwaniu od zagadnień eksploracji kosmosu, jako metafora alienacji, zagubienia oraz utraty kontroli nad własnym życiem („Bo jestem tu i siedzę w mojej blaszanej puszce / I nic więcej nie mogę zrobić”).

David Bowie opisał kontynuację losów majora Toma w wydanej jedenaście lat później piosence „Ashes to Ashes” (z której wynika, że ocalał) oraz w teledysku ilustrującym „Blackstar” (gdzie mimo wszystko zostaje odnaleziony martwy). Do postaci astronauty nawiązywał również Elton John w przeboju „The Rocketman”.