Ethel Cain Tempest

„Tempest” to utwór pochodzący z wydanego 8 sierpnia 2025 roku albumu studyjnego Ethel Cain, znanej także jako Hayden Anhedonia, zatytułowanego „Willoughby Tucker, I’ll Always Love You”. Wydawnictwo ukazało się za pośrednictwem wytwórni Daughters of Cain Records. Projekt to prequel do albumu „Preacher’s Daughter” z 2022 roku.

„Tempest” to przejmująca, rozpaczliwa ballada, która zgłębia tematy samozniszczenia, porzucenia i duszącego ciężaru samotności. Teksty oscylują między rezygnacją a desperacją, malując portret osoby tonącej we własnym bólu, błagającej o ukojenie – czy to poprzez miłość, śmierć, czy ucieczkę. Ten tekst to burza emocji, w której nie ma spokoju – jedynie nieustanne fale nienawiści do samego siebie, wyczerpania i tęsknoty.

Ethel Cain uchwyciła paradoks pragnienia bycia widzianą, ale odrzucającą litość, pragnienia miłości, ale oczekującą zdrady. Piosenka to surowe, bezkompromisowe spojrzenie na depresję, w której nawet nadzieja na śmierć jest zbyt powolnym ukojeniem. W „Tempest” piękno melodii kontrastuje z brutalnością tekstu, czyniąc rozpacz jeszcze bardziej przejmującą. Czy „burza” jest zewnętrzna, czy to wewnętrzny zamęt? Utwór sugeruje jedno i drugie – świat jest okrutny, ale prawdziwa burza jest wewnątrz i nie ma od nie ucieczki.

W informacji dotyczącej albumu czytamy: „’willoughby tucker, i’ll always love you’ jest już dostępne wszędzie. Jakoś trudniej uwierzyć, że ten projekt w końcu wyszedł, niż w przypadku 'Preacher’s Daughter’. To, co początkowo błędnie wzięłam za nienawiść do tego albumu, tak naprawdę uświadomiło mi, że wciąż rezonuje on ze mną o wiele głębiej niż 'Preacher’s Daughter’, kiedy się ukazał”.

„Nadal wydaje się surowy i zbyt bliski. Zdałam sobie sprawę, że nie nienawidzę tego albumu, po prostu wciąż jestem przytłoczona tym, jak realistyczny się wydaje. To chyba najstraszniejszy album, jaki kiedykolwiek nagrałam. 'willoughby tucker’ to jedna długa piosenka o miłości. Motyw przewodni Willoughby’ego jest moim ulubionym utworem bez cienia wątpliwości. 'Perverts’ istnieje tylko dlatego, że @matthewtomasi i ja stworzyliśmy ten utwór jako pierwszy”.

„Chciałam spróbować uchwycić dźwiękowo mdły, oszałamiający strach i przypływ miłości, i uświadomić sobie, że bez względu na to, co się wydarzy, ostatecznie zostaniesz przez to fundamentalnie odmieniony. To nadal brzmi dla mnie prawdziwie. […]”.