Tekst piosenki
What’s there to lose
For a ghost in a cheap rental suit
Clinging to a rock that is hurtling through space?
And what’s to regret
For a speck on a speck on a speck
Made more ridiculous the more serious he gets?
Oh, it’s easy to forget
Oh, I read somewhere
That in twenty years
More or less
This human experiment will reach its violent end
But I look at you
As our second drinks arrive
The piano player’s playing „This Must Be the Place”
And it’s a miracle to be alive
One more time
There’s nothing to fear
There’s nothing to fear
There’s nothing to fear
Tłumaczenie piosenki
Co ma do stracenia
Duch, w tanim, wypożyczonym garniturze
Przyczepiony do skały, która pędzi przez kosmos?
I co do żałowania
Plamek na plamkach, na plamce
Tym bardziej absurdalnych, im bardziej on poważny się staje?
Oh, to łatwe do zapomnienia
Oh, czytałem gdzieś
Że za dwadzieścia lat
Mniej więcej
Ten ludzki eksperyment osiągnie swój gwałtowny koniec
Ale patrzę na ciebie
Jak przynoszą nasze napoje
Pianista grający „This Must Be the Place”
I cudem jest tak żyć oboje
Jeden raz więcej
Nie ma czego się bać
Nie ma czego się bać
Nie ma czego się bać
Analiza piosenki
W „Twenty Years or So” Tillman opowiada o niepewności, wielkości wszechświata i strachu związanym z tym ogromem. Mówi o egzystencjalnym lęku przed przemijaniem, lęku przed byciem niewiele znaczącym pyłkiem w historii świata. Kreuje wielki absurd, nieśmieszną komedię związaną z obserwacją, że jakkolwiek byśmy się nie starali, czegokolwiek nie wymyślili i nie stworzyli, to i tak nie ma żadnego znaczenia w obliczy ogromu wszechświata.
Nasze życie jako ludzi i tak dobiegnie końca. Tak, jak życie ludzkości w ogóle. Misty stwierdza, że nasz kres na pewno nadejdzie – tak więc walka i trud nie ma żadnego sensu. Czy jest bowiem jakaś różnica między masowym, nuklearnym holokaustem, a życiem w powolnym rozkładzie? Przecież jedno i drugie prowadzi do tego samego.
Tillman orientuje się tutaj jak wielkie ograniczenia spoczywają na nas jako ludziach. Ale jednocześnie stwierdza, że – mimo wszystko – nasze życie jest wielkim cudem. I że jego wyjątkowości należy szukać w drobnych, codziennych przyjemnościach, w poczuciu bezpieczeństwa, bliskości. Tak, by znaleźć swój dom.
Komentarze (0)