Tekst piosenki
[Verse 1]
An apple and a berry plant
Comes with a house
On the grass
Who is that
To come by my house
Stands outside my window
Sucking on the berries and
Eats us out of house and home
Keeping us awake [x2]
[Chorus]
Can I come over, I need to rest
Lay down for a while
Disconnect
The night was so long
The day even longer
Lay down for a while
Recollect
[Verse 2]
Five AM
Out again
Triangle walks
Magpies, I throw sticks at them
They laugh behind my back
Getting a feeling
Maybe I will dream again
Having that feeling
When there’s no one awake
No no one awake
[Chorus]
Can I come over, I need to rest
Lay down for a while
Disconnect
The night was so long
The day even longer
Lay down for a while
Recollect
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Triangle Walks” to kawałek opowiadający o utracie poczucia celu w życiu, chęci odcięcia się od nieustającego natłoku bodźców, jaki towarzyszy nam w codziennej egzystencji. Karin śpiewa tutaj o pułapce, jaką jest wpadnięcie w rutynę, monotonne życie w ciągłym ruchu, pozbawione czasu na to, by móc chociaż na chwilę uciec od ciągłych obowiązków, nakazów, zakazów i wszystkiego, co cały czas nas rozprasza.
Widzimy że autorka wydaje się znajdować w rozpaczy, uświadamiając sobie jak bardzo jej życie przez lata stało się trudne do zniesienia i niezadowalające. Zupełnie inaczej wyobrażała je sobie i teraz, gdy uderzyła ją rozbieżność jej oczekiwań i rzeczywistości, stanowi to dla niej nie lada ciężar. Pragnie móc gdzieś uciec, przez moment po prostu nie myśleć, nie czuć, niczego nie wyczekiwać i nie musieć nic robić. Jej świat robi się coraz mniejszy, a ona ma wrażenie jakby była uwięziona, pozbawiona marzeń pragnień, zatrzymana w codzienności, z której nie da się wyrwać.
Wielu z nas czasami czuje się podobnie, starczy tylko spojrzeć na to, jak wygląda egzystencja przeciętnego człowieka. Praca, dom, obowiązki i coraz mniej czasu tylko dla siebie, by móc po prostu przysiąść i zastanowić się nad czymkolwiek. Nie mamy żadnego wyboru poza tym, by całe nasze życie przejść na automacie, gubiąc przy tym to, kim naprawdę jesteśmy.











Komentarze (0)