Tekst piosenki
[Verse 1]
I watched him die from a little sting
He was alive ’til I watched him fade away
He felt like mine, made life worth living
So I stop your crying, yeah
How long has it been since you called your mother?
Four years now, I call you my brother
Pierce away your time, clocking at nothing
Aren’t you alive? Yeah
[Verse 2]
To me, to her, to them, to you
Well, you’d rather be right than happy
In a taxi, there’s no one laughing
Throw away your life just to win a fight
Well, you lost your mind
Was it worth the climb?
Was it worth the riot?
To be so alive
Aren’t you such a time?
Havе I lost my mind, my loyal friend?
To you I’m not, to me I am
[Instrumental Outro]
Tłumaczenie piosenki
Patrzyłem, jak umiera od lekkiego użądlenia
Żył, dopóki nie zobaczyłem, jak znika
Czułem się jak mój, sprawiał, że życie było warte życia
Więc powstrzymuję twój płacz, tak
Jak dawno temu dzwoniłeś do matki?
Cztery lata temu nazywam cię bratem
Przebijam twój czas, mierząc się z niczym
Czy nie żyjesz? Tak
[Zwrotka 2]
Dla mnie, dla niej, dla nich, dla ciebie
Cóż, wolisz mieć rację niż być szczęśliwym
W taksówce nikt się nie śmieje
Oddać życie, żeby wygrać walkę
Cóż, straciłeś rozum
Czy warto było się wspinać?
Czy warto było się buntować?
Być tak żywym
Czyż nie jesteś takim czasem?
Czy straciłem rozum, mój wierny przyjacielu?
Dla ciebie nie jestem, dla siebie jestem
[Instrumentalne Outro]
Analiza piosenki
Piosenka opowiada o pyrrusowych zwycięstwach i wyczerpującej samotności bycia „w porządku”. Tytuł stanowi bezpośrednie, niemal defensywne obalenie słynnego utworu Miley Cyrus – odrzucenie jego inspirującego, optymistycznego ujęcia walki. Nie jest to triumfalna wspinaczka ku lepszemu „ja”, to gorzka, okrężna, autodestrukcyjna walka o ciała bliskich, napędzana ego i nierozwiązanym żalem.
Utwór ukazuje współczesny konflikt jako grę o sumie zerowej, w której wygrana w sporze oznacza utratę drugiej osoby, a wspinaczka ostatecznie prowadzi nie na szczyt, ale na rozbity, odizolowany płaskowyż, gdzie nawet wspinacz nie rozpoznaje już samego siebie.
„The Climb (Not That One)” to autopsja związku zniszczonego przez ego. Finn Wolfhard obala romantyczną ideę walki jako drogi do poprawy i zastępuje ją wizją walki jako samospalenia. Utwór interpretuje wspinaczkę jako nieustanną, wyczerpującą pogoń za tym, by mieć rację, pogoń, która pozostawia wspinacza odizolowanego w taksówce, śmiejącego się z niczego, po tym, jak zmarnował życie, by wygrać walkę, która nigdy nie miała znaczenia.
Piosenka nie oferuje odkupienia. Narrator oskarża swojego „brata” o przedkładanie zwycięstwa nad więź, ale potem przyznaje, że sam nie jest już pewien swojego odbicia. „[…] Dla ciebie nie jestem, dla siebie jestem […]” to podsumowanie dwojga ludzi, którzy wspięli się tak wysoko – i tak zaciekle walczyli – że nie widzą się już przez mgłę. Tytułowa wspinaczka nie prowadziła tu na szczyt, prowadziła na krawędź urwiska, gdzie oboje patrzyli w dół, zastanawiając się, czy upadek był wart wspinaczki.
Tak na temat projektu wypowiedział się Finn: „Nigdy nie zapomnę nagrywania tego albumu. To było wyjątkowe doświadczenie, być otoczonym przez moich najbliższych przyjaciół, których wsparcie wiele dla mnie znaczyło. Wnieśli ze sobą mnóstwo niesamowitych pomysłów, a ich kreatywność pomogła ukształtować płytę w to, czym jest”.












Komentarze (0)