Gary Numan Ancients

W tym kawałku Numan rozprawia się z koncepcją Boga, przyznając że nie potrafi w niego uwierzyć, nawet jeżeli naprawdę bardzo by tego chciał. Zdaje sobie sprawę z tego, że wiara jest czymś, co przynosi ukojenie masom ludzi, ale dla niego to tylko puste mrzonki, nieważne jak mocno próbowałby się przekonać do istnienia jakiegoś wyższego bytu.

Jak sam autor przyznaje, jedyne czego jest pewien to to, że Boga przy nim nie ma. Czuje się inny od reszty społeczeństwa, w jakimś sensie gorszy przez to przytłaczające poczucie osamotnienia, przekonanie o tym, iż nawet Najwyższy nie jest w stanie go zrozumieć. Widzimy, że wokalista sam postrzega religię jako wymysł człowieka, wskazując na to, jak bardzo przeróżne bóstwa wydają się być po prostu receptami na niezrozumiałe wydarzenia, mitycznymi istotami posiadającymi jakieś tajemnicze moce, niedostępne człowiekowi, a przez to w pewnym sensie fascynujące i przyciągające.

Bóg jest tu sprowadzony do roli mentalnego świecidełka, łatwego sposobu na to, by uczynić ten tajemniczy świat łatwiejszym do wyjaśnienia. Numan zwraca też uwagę na to, że religia potrafi być też źródłem cierpienia, wywołując konflikty, stanowiąc dla ludzkości powód do zabijania się nawzajem. „Ancients” jest utworem przedstawiającym Boga w niekorzystnym świetle. Jest to też piosenka o samotności i izolacji, bo jakby nie patrzeć to poczucie wyobcowania autora powoduje właśnie, że nie jest on w stanie uwierzyć w cokolwiek.