Tekst piosenki
The more I take a look inside, the more I pried
The more I understand the ride, the more I slide
The more you put me back in line, the more I tried
The more you looked into my eyes, the more you lied
I come back crazier, but feel much better
You come back crazier, you’ll feel better
The more I disregard the signs, the more I fly
The more I walk across the lines, the more I glide
You come back crazier, but feel much better
You come back crazier, you’ll feel better
I come back crazier, but feel much better
You come back crazier, you’ll feel better
Tłumaczenie piosenki
Im bardziej się w to zagłębiam, tym więcej węszę
Im bardziej rozumiem tę drogę, tym bardziej się ślizgam
Im bardziej chcesz ustawić w szeregu, tym bardziej się staram
Im dłużej patrzysz mi w oczy, tym częściej kłamiesz
Wracam bardziej szalony, ale czuję się o wiele lepiej
Wracasz bardziej szalona, ale poczujesz się lepiej
Im bardziej lekceważę znaki, tym wyżej lecę
Im bardziej wykraczam poza ramy, tym bardziej się ślizgam
Wracasz bardziej szalona, ale czujesz się lepiej
Wracasz bardziej szalona, ale poczujesz się lepiej
Wracam bardziej szalony, ale czuję się o wiele lepiej
Wracasz bardziej szalona, ale poczujesz się lepiej
Analiza piosenki
Numan zachęca nas w tym utworze do tego, byśmy przestali się przejmować konwenansami i zasadami panującymi w społeczeństwie. „Crazier” ma pokazać nam, że nie zawsze to, co uważane jest za „normalne” jest dobre i czasem warto jest pogrzebać trochę głębiej w rzeczywistości, by zbliżyć się do szczęścia.
Ci, którzy nie zadają żadnych pytań, nie szukają odpowiedzi i ślepo podążają za szarym tłumem tak naprawdę błądzą. Autor sam przyznaje, że gdy tylko zaczął próbować na własną rękę podejmować decyzję i otworzył swój umysł na to, co wydawać się może szalone, odnalazł własne miejsce. Chce, byśmy i my spróbowali zrzucić z siebie chociaż na chwilę ciężar samokontroli, który dźwigamy na co dzień, bo może nam to wyjść na dobre.
Przecież chyba każdy z nas czuje gdzieś głęboko w sobie, że jego poczynania nie zawsze dyktowane są wewnętrznymi potrzebami, a jednak raczej ograniczeniami narzucanymi przez społeczeństwo. Z obawy przed odrzuceniem wstydzimy się pokazać swoje prawdziwe oblicza, woląc grać spokojniejszych, bardziej przystosowanych.
Gary stara się uzmysłowić nam, że takie życie koniec końców pozbawione jest prawdziwej radości. Skoro nie możemy być tacy, jakimi jesteśmy naprawdę, to jak tu w ogóle mówić o spełnieniu czy szczęściu? Wszyscy powinniśmy iść przykładem autora i przestać się starać za wszelką cenę dopasować do innych. Jeśli będziemy autentyczni, to pomimo największej nawet ekscentryczności będzie nam lepiej, niż cały czas nosząc maskę.
Komentarze (0)