Gary Numan Pure

Numan wciela się tu w mordercę i gwałciciela, starając się w jakiś sposób zrozumieć motywację takiej osoby. „Pure” jest więc kawałkiem dotykającym ciemnej strony naszej natury, ukazującym potworności, jakich jest w stanie dopuścić się człowiek. Postać wykreowana przez autora jest przesiąknięta złem i uosabia w sobie praktycznie wszystko, co w nas najgorsze. Jej największym pragnieniem jest niszczyć wszystko to, co dobre i niewinne, by w jakiś sposób doznać ukojenia.

Bohater zdaje sobie sprawę z tego, że sam jest skazany na potępienie, dzieląc się swoim przekleństwem pragnie więc w pewnym sensie złagodzić ból, jaki wywołuje w nim życie. Wokalista zwraca się więc w tym utworze do swojej ofiary, niewinnej i bezbronnej kobiety, którą zamierza zgwałcić i zabić. Podnieca go myśl o tym, że będzie mu stawiać opór, mimo że z góry skazana jest na porażkę. Chce by wszystkimi swoimi siłami próbowała obronić się przed tym, co zamierza jej zrobić

. Możliwe że sprawiając innym cierpienie ten człowiek próbuje w jakiś sposób zrozumieć to, czemu sam jest tak bardzo skrzywdzony. Autor wyraźnie zwraca uwagę na to, że zachowanie tego człowieka jest bardziej odpowiedzią na niesprawiedliwość i ból, którego sam zaznał. Skoro on nie mógł nic poradzić na to, co działo się z jego życiem, to teraz sam będzie sprowadzał na innych mękę. Chce przez to z ofiary stać się sprawcą, przejąć kontrolę nad jedną rzeczą którą rozumie – zadawaniem bólu i niszczeniem wszystkiego, co dobre. Świadomość tego, że może się zemścić za to, że został pozbawiony wszelkiej niewinności, jest dla niego niczym narkotyk.