Tekst piosenki
Put your hate in a box
See how it bleeds for you
I’ve watched you
Take your life and tear it apart
Put your pain in a box
I’ll send it back to you
What have you become?
A shadow of a man
Do you fall like rain on the crying?
Cold and alone like the bitter and dying
Do you fall like dust on a ruin?
Empty and dead like the life you are losing
Put your lies in a box
How have they worked for you?
Did they win you back
The things that you lost?
Put your shame in a box
How could you be so wrong?
You sit there broken
And the world moves on
Do you fall like rain on the crying?
Cold and alone like the bitter and dying
Do you fall like dust on a ruin?
Empty and dead like the life you are losing
How does it feel?
I’ll spare a little thought for „The Crow”
How does it feel?
Living in the black of your soul
How does it feel?
Like a beggar out caught in the cold
How does it feel?
With nothing but the truth left untold
Do you fall like tears on an ocean?
Drowning in rage like a poisoned emotion
Do you fall like a fading desire?
Lost and unloved a forgotten „messiah”
Do you fall like rain on the crying?
Cold and alone like the bitter and dying
Do you fall like dust on a ruin?
Empty and dead like the life you are losing
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„The Fall” to utwór opowiadający o wszystkich naszych wadach, których zdajemy się czasem nie zauważać. Numan udowadnia nam, że tak naprawdę nikt nie jest idealny i często możemy sobie nawet nie zdawać z tego, jak wiele zła w nas siedzi. Trzeba nam je pokazać, wystawić na światło dzienne, byśmy te przywary zauważyli i zrozumieli co w nas siedzi.
To właśnie robi tutaj autor – skłania nas do tego, byśmy naprawdę przemyśleli to, za jakie osoby się uważamy. Jest przekonany, że gdyby dało się umieścić naszą nienawiść, ból, czy kłamstwa w jakimś pudełku, byśmy mogli je naprawdę zobaczyć, bylibyśmy przerażeni. Nie bylibyśmy w tym do tego odosobnieni. Przekonalibyśmy się, jak wiele ludzi pozostaje na co dzień ślepych na swe przewinienia. Przecież znacznie łatwiej wytykać błędy innym, niż samemu przed sobą przyznać się do swoich.
Autor uważa wszystkich ludzi za zakłamane, nic nie warte istoty, wiodące puste, bezwartościowe życia. Kłamiemy w żywe oczy nie dość, że innym, to jeszcze też sobie, zgodnie zamiatając niewygodne rzeczy pod dywan.











Komentarze (0)