Gibbs Sam

Drugi singiel promujący nadchodzące wydawnictwo pt. „Pierwszy dzień po końcu świata”, którego premiera została zapowiedziana na koniec sierpnia 2019 roku. Podmiot mówiący w utworze to osoba, która chce powiedzieć odbiorcy, że pogodził się ze swoją samotnością, spowodowaną głównie licznymi zawodami – „Jak  nie byłeś sam, jak zwierciadła przy upadkach/ Życie zapisana karta, przez nią wciągam haj/ Przez  nią wciągam haj, każda ta kochana twarz/ Gdzieś odpadła, gdzieś zamarzła/ Już nie tęsknię, już nie błagam/ Każda rana wysuszyła moje oczy.”

Podmiot mówiący w utworze zwraca uwagę, że nie chodzi wyłącznie o samotność rozumianą jako brak związku miłosnego, ale także samotność, jako brak bliskich osób – przyjaciół. Do osób, które pytają go „co słychać” woli nie odpowiadać, ponieważ wie, że tym osobom brakuje jego doświadczeń i właśnie samotności, która pozwala poznać i zrozumieć nie tylko siebie, ale także otaczający świat.

Mężczyzna mówiący w utworze podkreśla, że początkowo smuciły go utracone osoby i relacje, a każda taka historia pozostawiała po sobie emocjonalną ranę. Jednak z czasem mężczyzna przyzwyczaił się do tego, że ostatecznie zawsze zostaje sam i podobne sytuacje nie wzbudzają w nim już takich emocji (prawdopodobnie nie wzbudzają żadnych emocji, ponieważ już na początku znajomości zakłada, że i tak jest, bądź zostanie sam, więc nie warto w znajomość inwestować), ale powodują, że nie potrafi się już uśmiechać, a człowiek staje się dla niego uosobieniem „zła”, które nieustannie krzywdzi i rani.