Guns N' Roses Knockin' on Heaven's Door

„Knockin’ on Heaven’s Door” to utwór napisany przez Boba Dylana na potrzeby filmu „Pat Garrett i Billy Kid” z 1973 roku.Utwór został wydany także jako singiel. Zgodnie z wypowiedziami Boba Dylana piosenka została przez niego napisana konkretnie pod scenę w filmie, w której szeryf umiera w ramionach swojej żony. Jednak nie jest tu trudno doszukać się także odniesienia do aktualnie toczącej się wojny w  Wietnamie. Utwór może także odnosić się do aktualnej sytuacji życiowej samego Dylana. Jest to czas kiedy artysta stracił swój zapał do pracy, poziom kreatywności niestety nie był na wcześniejszym poziomie, co powodowało kolejne, narastające problemy, ponieważ Dylan miał w tym czasie wiele zakontraktowanych zleceń.

Utwór, pomimo, że najbardziej znany jest z późniejszego wykonania Guns N’Roses, pozostaje jednym z największych, najpopularniejszych i najbardziej znanych przebojów Boba Dylana. Artysta zaczął wykonywać tę piosenkę podczas trasy koncertowej w 1974 roku. Wtedy to akompaniował mu zespół The Band, w późniejszych latach także wykonywał utwór na żywo dość regularnie.

Bob Dylan chciał, aby ta piosenka była odzwierciedleniem doświadczeń umierającego szeryfa. Zwraca się do kobiety, kogoś kto uczył go etyki i jest przy nim przez całe życie, aby przyjęła od niego przedmiot reprezentujący jego osobę, jego powołanie, obowiązki, marzenia, a nawet życie – jego odznakę. Mężczyzna jest stary, czuje zbliżającą się śmierć, nie jest już w stanie pełnić swoich obowiązków, traci swoją władzę, przez co traci też część siebie – „Mamo, zabierz ode mnie tę odznakę/ Nie mogę tego dłużej używać/ Robi się ciemno, zbyt ciemno, aby widzieć/ Czuję się tak, jakbym pukał do bram nieba (…)/ Ty lepiej zacznij szukać swego miejsca w szeregu chłopcze,/ Bo wiecznie jesteś tylko ty przeciwko swojemu zrujnowanemu libido, / Bankowi i grabarzowi, zawsze, chłopaku/ I nie byłoby to szczęściem, gdybyś uszedł od życia z życiem.”