Jacek Kaczmarski Dzieci Hioba

Dzieci Hioba mogą być odebrane jako uzupełnienie lub kontynuacja wcześniejszego Hioba z inspirowanego Biblią albumu Raj.

Jacek Kaczmarski nawiązuje do bohatera starotestamentowej Księgi Hioba, który padł ofiarą zakładu pomiędzy Bogiem a Szatanem. Diabeł usiłował dowieść, że mężczyzna wyrzeknie się swojej wiary gdy tylko zostanie pozbawiony doczesnego szczęścia. Jednak mimo następujących po sobie tragedii – utraty majątku, rodziny i zdrowia – Hiob nigdy nie wyparł się Stwórcy.

W odróżnieniu od kompozycji Hiob, która była zogniskowana na samym tytułowym bohaterze oraz zagadnieniu wiary, Dzieci Hioba podejmują zgoła odmienną problematykę. Tytułowe potomstwo – siedmiu synów i siedem córek – stanowi uniwersalny symbol tych, którzy cierpią w konsekwencji konfliktów, za które nie są odpowiedzialni (Za tę ojców nadgorliwość / W wierze w wyższą sprawiedliwość). Chociaż dzieci nie dopuściły się żadnego grzechu (Szanowały swego ojca i kochały swoją matkę / Żyły w zgodzie z każdym przykazaniem bożym), stały się poboczną ofiarą zatargu w trójkącie Bóg – Szatan – Hiob.

To politycy i dowódcy rozpętują wojny, w których giną niewinni młodzi ludzie. Opętani swoją ideologią rewolucjoniści inicjują krwawe przewrotny, nie licząc się z ofiarami wśród cywili. Prości obywatele, którzy ponoszą wówczas śmierć, są zatem współczesnymi dziećmi Hioba.