Jeff Buckley Grace (live)

Oto i księżyc proszący bym został Na tyle długo, by chmury uniosły mnie w dal Cóż, mój czas nadchodzi, nie boję się, nie boję się umrzeć Mój głos zanikając śpiewa o miłości A ona płacze w rytm tykania czasu, och, czasu Zaczekaj w ogniu, zaczekaj w ogniu Zaczekaj w ogniu, zaczekaj w ogniu I szlocha w mych ramionach Idąc zrozpaczona w kierunku jaskrawych świateł Och, napij się wina, możliwe, że jutro oboje odejdziemy Och, moja kochana Deszcz pada i wydaje mi się, że mój czas już nastał Przypomina mi to o bólu, który mogę zostawić za sobą, zostawić za sobą Zaczekaj w ogniu, zaczekaj w ogniu Zaczekaj w ogniu, zaczekaj w ogniu Czuję, jak topią moje imię Tak proste do zapamiętania i zapomnienia wraz z pocałunkiem Nie boję się odejść, ale to trwa tak długo Zaczekaj w ogniu, zaczekaj w ogniu, och och tak och och och tak uch Zaczekaj, zaczekaj, zaczekaj w ogniu, zaczekaj w ogniu Zaczekaj w ogniu, zaczekaj ach uch uch ach