Tekst piosenki
My sleep is a mess
My favorite ex has me blocked
My brother still got his resentment against my pops
And I miss my niece birthdays more than I missed any shot
Yeah, Hollywood paid me, but that bitch costs me a lot
And I
Heard them say that hope dies last
But I
Hope that my hope’s everlasting
’Cause everybody
Everybody hurts sometimes
Everybody hurts sometimes
Everybody’s searching for something
Or searching for self
Searching for something that helps
Everybody
Everybody cries sometimes
Everybody cries sometimes
Everybody’s searching for something
Or searching for self
Searching for something that helps
I’ve been blessed in this life in every aspect but love
Since that’s all I’ve wanted, this shit’s like swimming in mud
But I just bite the bullet, and I just bite my tongue
’Cause I know sympathy for someone at the top never comes
And I
Heard them say that hope dies last
But I
Hope that my hope’s everlasting
’Cause everybody
Everybody hurts sometimes
Everybody hurts sometimes
Everybody’s searching for something
Or searching for self
Searching for something that helps
Everybody
Everybody cries sometimes
Everybody cries sometimes
Everybody’s searching for something
Or searching for self
Searching for something that helps
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Piosenka ta zaczyna się od chaotycznego poranka w głowie, gdzie prywatne sprawy mieszają się z tym, co zawodowe i publiczne, jakby nie było między nimi żadnej ściany. Wchodzą tu urwane kontakty, rodzinne napięcia i poczucie, że coś ważnego dzieje się gdzieś obok, a nie ma się do tego dostępu. Jest w tym też zmęczenie własnym życiem, takie trochę przytłumione, kiedy sukces nie przekłada się na spokój, tylko dokłada kolejne rzeczy do noszenia.
W dalszej części pojawia się myśl, że mimo różnych historii każdy jakoś krąży wokół podobnych braków i prób ich wypełnienia. Ten refren o bólu i szukaniu czegoś, co pomaga, brzmi jak coś powtarzanego nie po to, żeby brzmiało mądrze, tylko żeby w ogóle utrzymać się na powierzchni. Pod spodem jest napięcie między przekonaniem, że powinno być dobrze, a doświadczeniem, które mówi coś zupełnie innego. I zostaje takie ciche pogodzenie się z tym, że nawet jeśli ktoś stoi „na górze” w sensie życia, to w środku nadal może być dokładnie tak samo zagubiony jak wszyscy inni.
W dalszej części pojawia się myśl, że mimo różnych historii każdy jakoś krąży wokół podobnych braków i prób ich wypełnienia. Ten refren o bólu i szukaniu czegoś, co pomaga, brzmi jak coś powtarzanego nie po to, żeby brzmiało mądrze, tylko żeby w ogóle utrzymać się na powierzchni. Pod spodem jest napięcie między przekonaniem, że powinno być dobrze, a doświadczeniem, które mówi coś zupełnie innego. I zostaje takie ciche pogodzenie się z tym, że nawet jeśli ktoś stoi „na górze” w sensie życia, to w środku nadal może być dokładnie tak samo zagubiony jak wszyscy inni.
Komentarze (0)