Tekst piosenki
{Intro}
Happy, and I’m smiling
Walk a mile to drink your water
You know I’d love to love you
And above you there’s no other
We’ll go walking out
While others shout of war’s disa(aa)ster
Oh, we won’t give in
Let’s go living in the past
{Bridge}
Once I’d used to join in
Every boy an’ girl was my friend
Now there’s revolution
But they don’t know what they’re fighting
Let us close our eyes
Outside their lives go on much fa(aa)ster
Oh, we won’t give in
We’ll keep living in the past
{Bridge}
Oh, we won’t give in
Let’s go living in the past
Oh, no, no, we won’t give in
Let’s go living in the past
{Outro}
Tłumaczenie piosenki
(Intro)
Jestem wesoły i się śmieję
Milami mogę iść, by napić się Twojej wody
Wiesz, ze kocham kochać Cię
I nikogo lepszego od Ciebie nie ma
Idziemy się przejść
Podczas gdy inni krzyczą o okropieństwa(aa)ch wojny
Och, nie poddamy się
Wróćmy do życia przeszłością
(Bridge)
Kiedyś zwykłem się przyłączać
Każdy chłopiec i dziewczynka byli moimi przyjaciółmi
A teraz jest rewolucja
Lecz oni nie wiedzą z czym oni walczą
Zamknijmy oczy
Na zewnątrz życie biegnie o wiele szybcie(ee)j
Och, nie poddamy się
Będziemy wciąż żyć przeszłością
(Bridge)
O nie, nie poddamy się
Wróćmy do życia przeszłością
O nie nie, nie poddamy się
Wróćmy do życia przeszłością
(outro)
Analiza piosenki
W tym utworze Anderson wyraża swoją dezaprobatę wobec ówczesnych nastrojów społecznych. „Living In The Past” powstało u schyłku lat 60, w czasie gdy ruchy hipisowskie były u szczytu swojej aktywności. Wszechobecna miłość i pokój, a także antysystemowe nastawienie to dla autora bardzo istotne kwestie, ale sam sposób wyznawania tych ideałów pozostawiał dla niego wiele do życzenia. Nie widział on wśród większości zwolenników szczerego zaangażowania, a raczej bezmyślne uleganie panującej ówcześnie modzie.
Napawało go to rzecz jasna rozczarowaniem, przez co nie chciał mieć za wiele do czynienia z tymi ludźmi, kojarząc ich z fałszem i ślepym podążaniem za tłumem. Nie ma się więc co dziwić, że najchętniej by się od tego wszystkiego po prostu odciął, uciekł w przeszłość, gdzie bunt naprawdę coś znaczył, a nie był „na czasie”. Jak widać, od czasów wydania tego kawałka za dużo się niestety nie zmieniło. Co chwilę powstają nowe ruchy, głoszące jakieś wzniosłe idee, by potem stać się siedliskiem zblazowanych młodych ludzi, widzących w tym tylko warty naśladowania trend.
Starczy się w końcu tylko płytko zaangażować w jakiś ruch, by z automatu poczuć się wielkim myślicielem, reformatorem rzeczywistości. W rzeczywistości nie ma tu jednak nic, poza podbudowywaniem własnego ego. A świat dalej jest taki, jaki był wcześniej.
Komentarze (0)