Joe Nichols The Impossible

Mój tata rozprawiał się z potworami mieszającymi w ciemności Sprawdzał, czy nic nie czai się pod moim łóżkiem Podnosił mnie jedną ręką Wysoko nad głowę Umiał wykręcać zardzewiałe śruby Jednym obrotem klucza Wyrywał sobie z dłoni drzazgi Nawet się przy tym nie krzywiąc Przez trzynaście lat nie widziałem, by płakał, Ale gdy umarł dziadek, zdałem sobie sprawę, że Niezatapialne statki toną Najmocniejsze ściany pękają Rzeczy, o których myślałeś, że nigdy się nie wydarzą Po prostu się zdarzają Najtwardsza stal się wygina Jeśli wiatr wystarczająco długo i gniewnie będzie w nią dmuchał Nauczyłem się, by nigdy nie lekceważyć niemożliwego Byłem w pierwszej klasie liceum Billy dostał nowy samochód Było późno, droga była mokra Zakręt był chyba zbyt ostry Wyszedłem z tego bez szwanku Przyleciał helikopter A Billy nie czuł nóg Mówili, że nigdy nie będzie już chodził, Ale Billy mówił, że będzie, jego rodzice się modlili I w ostatni dzień szkoły wstał i powiedział: Niezatapialne statki toną Najmocniejsze ściany pękają Rzeczy, o których myślałeś, że nigdy się nie wydarzą Po prostu się zdarzają Najtwardsza stal się wygina Jeśli wiatr wystarczająco długo i gniewnie będzie w nią dmuchał Nauczyłem się, by nigdy nie lekceważyć niemożliwego Więc nie mów mi, że to koniec Nie przestawaj o nas walczyć Bo beznadziejne przypadki nie istnieją Jeśli tylko wierzysz Niezatapialne statki toną Najmocniejsze ściany pękają Rzeczy, o których myślałeś, że nigdy się nie wydarzą Po prostu się zdarzają Najtwardsza stal się wygina Jeśli wiatr wystarczająco długo i gniewnie będzie w nią dmuchał Nauczyłem się, by nigdy nie lekceważyć niemożliwego