
Tekst piosenki
[Verse 1]
Give her a face
Give her a name
That isn’t hers
Then make her yours
Say she’s adored
Call her a whore
Then pick her up
Throw her on the floor
[Chorus]
I’m getting to know her
And all of her anger
You won’t recognize her
If you encountered
I’m getting to know her
And all of her anger
Picked herself up
Put her back together
[Verse 2]
Give her a taste
Take it away
Undеr your thumb
Tell her to stay
Don’t say a word
Don’t disobey
Whеn she woke up
She ran away
[Chorus]
I’m getting to know her
And all of her anger
You won’t recognize her
If you encountered
I’m getting to know her
And all of her anger
Picked herself up
Put her back together
[Bridge]
Run your mouth to keep her scared
You expected her to care
But when her mind made up
You were illfully prepared
Have you observed?
And what have you learned
The girl that you knew
Will never be yours
[Chorus]
I’m getting to know her
And all of her anger
You won’t recognize her
If you encountered
I’m getting to know her
And all of her anger
Picked herself up
Put her back together
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Her” to wydany 30 czerwca 2021 roku singiel stanowiący pierwszą zapowiedź czwartego albumu studyjnego Poppy. Tytuł i dokładna data premiery wydawnictwa nie są jeszcze znane. Zapowiadany krążek będzie następcą albumu EP „EAT (NXT Soundtrack)”, który ukazał się 8 czerwca 2021 roku.
Spekuluje się, że piosenka „Her” dotyczy relacji Poppy z byłym partnerem i producentem Titanikiem Sinclairem, o którym mówi się, że pierwotnie stworzył postać robota podobnego do Poppy. Jej muzyka i ogólna estetyka zmieniły się drastycznie od czasu ich rozstania, ponieważ piosenkarka ma teraz większą kontrolę nad tworzonymi przez siebie treściami i poznaje siebie na poziomie artystycznym.
Wraz z premierą piosenki do sieci trafiło także video, które zaczyna się od zamaskowanej postaci wyłaniającej się zza ruchomej ściany, podczas gdy zniekształcone sprzężenie zwrotne gitary zaczyna narastać. Czterotaktowy riff gitarowy brzmi, gdy postać siada na czymś, co wydaje się być tronem, a przed nią zaczyna się umieszczać grupę instrumentalistów-robotów.
Twarz postaci nieustannie zmienia się w niemal mechaniczny sposób, przechodząc od radości do całkowitej pogardy, gdy piosenka nabiera tempa, a instrumenty są wymieniane. Scena zaczyna się kończyć, gdy wykonawcy, widocznie bardziej ludzcy, niż początkowo mogło się wydawać, decydują, że mają już dość rządów robota i zrzucają peruki i sztuczne twarze.












Komentarze (0)