Maddie Zahm Jezebel

„Jezebel” to piosenka pochodząca z wydanego 25 września 2026 roku drugiego albumu studyjnego amerykańskiej piosenkarki i autorki tekstów Maddie Zahm. Wydawnictwo noszące tytuł „Everything All The Time” ukazało się nakładem wytwórni MNRK Nashville. To składające się z 12 utworów wydawnictwo stanowi kontynuację jej debiutanckiego albumu z 2023 roku, zatytułowanego „Now That I’ve Been Honest”.

Zahm określiła ten album jako próbę zgłębienia tego, jak to jest intensywnie przeżywać emocje w codziennym życiu. Płyta, inspirowana częściowo ciekawością i otwartością emocjonalną towarzyszącymi artystce podczas oglądania w dzieciństwie programu „Mister Rogers’ Neighborhood”, koncentruje się na rozwoju, wrażliwości oraz nauce akceptacji zmian – zamiast traktowania rozwoju osobistego jako procesu zakończonego.

Piosenka opowiada o traumie religijnej, zinternalizowanym wstydzie i niemożliwej sytuacji, w jakiej znajduje się osoba queerowa wychowana w wierze, która ją potępia. Tytuł nawiązuje do biblijnej Izebel – fenickiej księżniczki i królowej Izraela, szkalowanej za to, że nakłoniła męża do bałwochwalstwa i bezwzględnie dążyła do władzy. W tradycji chrześcijańskiej imię Izebel stało się synonimem rozwiązłości seksualnej, kuszenia i postawy kobiety sprzeciwiającej się Bogu. Nazwanie kogoś Izebel to określenie go mianem ladacznicy czy heretyczki, to potraktowanie go jak przestrogi.

Zahm zmienia znaczenie tego imienia, choć proces ten nie jest łatwy. Piosenka stanowi zapis walki między tym, kim kazano jej być, a tym, kim jest naprawdę. „Jezebel” nie jest triumfalnym hymnem celebrującym coming out. To utwór o trudnym, pełnym chaosu procesie odchodzenia od wiary, która uczyła nienawiści do samej siebie. Opowiada o zagubieniu i niepewności, czy własna queerowość jest cechą wrodzoną, czy reakcją na traumę. Mówi o próbach odnalezienia Boga w dotyku mężczyzny, które kończą się jedynie poczuciem wstydu, oraz o odnajdywaniu spokoju w ramionach kobiety przy jednoczesnym zastanawianiu się, czy taki spokój jest w ogóle dozwolony.

Imię Izebel to obelga, ostrzeżenie, wyrok śmierci. Jednak w interpretacji Maddie Zahm staje się czymś innym: towarzyszką, lustrem, częścią niej samej. Artystka nie twierdzi, że jest dumna z bycia niczym tytułowa Izebel, mówi raczej, że nie potrafi przestać o niej myśleć i to być może stanowi początek czegoś nowego.