
Tekst piosenki
[Intro]
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
[Strofa]
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
Quella che è lei che mi beve
Fuori l’inferno, il deserto, sai già, sembra l’Eden
La mia non è la via breve
Più in me il bisogno è di averne il possesso, più nulla più poi m’appartiene
Più aumenta il peso di questa mia tuta
Più dentro a 'sto nulla lei vola più lieve
La realtà è scelta, l’attimo è gesto
Tempo di una „R”, fra’, „preso” o „perso”
Metto a posto il cuore fuori da me stesso
Non è un posto al sole ma è lo spazio aperto
Ed io lo so che
Più che amore vorrei amare
Più che, solo ciò che non so dare
Vorrei respirare forte questa fede
Senza mai annegare nella sete
[Ritornello]
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
Quella che è lei che ti beve
[Outro]
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
Più tutto è liquido, più sento forte la sete
La sete, la sete, la sete, la sete, la sete, la sete,
la sete, la sete, la sete, la sete, la sete, la sete, la sete,
la sete, la sete, la sete, la sete, la sete, la sete
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
MezzoSangue odnosi się do płynnej nowoczesności, której teoretykiem jest polski socjolog Zygmunt Bauman. „Moja koncepcja pragnienia opiera się na Baumanie i koncepcji płynności, czyli w momencie, kiedy wszystko nie ma swojej determinacji, swojego status quo, swojego powodu, żeby być tym, czym jest, a jest płynne, więc przybiera najróżniejsze formy, absurdalnie w tej płynności odczuwa się pragnienie” – Half-Blood, ESSE MAGAZINE.
Fragment interpretacji płynnego społeczeństwa można opisać w oddaleniu jednostki od uspokajającej wspólnoty. W społeczności, która stała się wspólnotą konsumpcji, gdzie jej jednostką jest antagonistyczny i hedonistyczny indywidualizm, w którym pływamy bez wspólnej misji.
W tym przypadku Półkrwi mógłby twierdzić, że im bardziej wszystko dookoła jest płynne (a więc im bardziej wszystko podąża za tą ideologią płynnego społeczeństwa, indywidualizmu, społeczeństwa wyglądu i braku wspólnoty), tym bardziej i on „czuje pragnienie”, czyli grozi mu popadnięcie w pozór i konsumpcjonizm.















Komentarze (0)