Ministry Stigmata

„Stigmata” jest spojrzeniem na uzależnienie oczami narkomana. Jourgensen wydaje się przemawiać w tym kawałku do swego własnego odbicia, jakby wręcz siedział przed lustrem i oceniał to, co widzi. A nie widzi wcale niczego dobrego.

Wokalista pokazuje nam tutaj, jak bardzo zniszczony i spaczony jest umysł człowieka, które całe swoje życie opiera na nałogu. Starczy jedno spojrzenie w oczy takiego człowieka, by dostrzec ogrom cierpienia i niemożliwą do opisania desperację, jaka z nich bije. Tacy ludzie są już daleko poza jakimkolwiek ratunkiem. Cała ich rzeczywistość kręci się wyłącznie wokół kolejnej dawki tej ukochanej trucizny, dla której są w stanie zrobić praktycznie wszystko.

Na nic zda się tu odwoływanie do moralności, czy rozsądku. Wszelkie ludzkie odruchy, wstyd czy pokora nie mają żadnego znaczenie w momencie, w którym głód daje o sobie znać. Al zdaje się obwiniać samego siebie o to, jak wielki ból musi znosić w swoim życiu. Zdaje sobie sprawę, że już nie potrafi się okłamywać i wynajdywać kolejnych powodów, jakimi mógłby sam siebie przekonać, że nie robi wcale niczego złego.

Mimo tego jednak, że ma świadomość swojego upadku i dokładnie wie, jak bardzo sam się niszczy, to i tak jego nałóg ma nad nim całkowitą kontrolę. Jest to właśnie jego stygmat, blizna którą nosi tak głęboko w sobie, że nie potrafi już łudzić się, że kiedykolwiek się jej pozbędzie. Nienawidzi się za to, ale wie, że w żaden sposób nie wygra tej nierównej walki z samym sobą.