Tekst piosenki
[Chorus]
Long, long ago, 먼 옛날의 어느 날
마치 시간에 갇혀 버린 나처럼
And then, stay no more 다시 눈을 떴을 때
온 세상 하얗게 it’s starry night
[Verse 1]
Yeah, 멈춰버린 day and night, 끝이 보이지 않던 midnight
차디찬 어둠 속에 갇힌 날 (Ooh)
귀에 들려오는 melody, 나를 깨워준 이 겨울밤
따뜻한 공기, 그날의 추억 (Oh, ayy, yeah)
[Pre-Chorus]
Frozen heart 녹아 내려가, tick-tack-tock, 두 바늘 소리
Don’t you stay 지나간 시간에, yeah, yeah
One more time 내리는 눈 위로, 다시 새겨주는 발자국
얼어 있던 그때의 나, yeah, yeah
이제야 깨달았어
[Chorus]
Long, long ago, 먼 옛날의 어느 날
마치 시간에 갇혀 버린 나처럼
And then, stay no more 다시 눈을 떴을 때
온 세상 하얗게 it’s starry night, tonight
[Post-Chorus]
Ooh, 멈춰버린 나의 시계 위에도
Ooh, 돌아온 겨울
And then, stay no more 다시 눈을 떴을 때
온 세상 하얗게 it’s starry night
[Verse 2]
넘기지 못한 pages, 못다 한 이야기를 써 내려가
십이월 약속 떠올리며, yeah, I promised you
마주한 그리움에, yeah
[Chorus]
Long, long ago, 알 수 없던 낮과 밤
마치 기억에 갇혀 버린 나처럼
And then, stay no more 다시 눈을 떴을 때
온 세상 하얗게 it’s starry night, tonight
[Bridge]
Ooh, 멈춰버린 나의 시계 위에도
Ooh, 돌아온 겨울
Ooh (Ah, yeah) 시간은 흘러
온 세상 하얗게 it’s starry night
[Outro]
Stay, stay no more 다시 눈을 떴을 때
온 세상 하얗게 it’s starry night
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„12시 25분 (CLOCK)” to udostępniony 16 grudnia 2025 roku singiel południowokoreańskiego piosenkarza i autora tekstów Kim Myung Juna (김명준), lepiej znanego jako MJ (엠제이), główny wokalista i tancerz południowokoreańskiej męskiej grupy Astro (아스트로). Piosenka ukazała się za pośrednictwem wytwórni fantagio music (판타지오).
Piosenka „12시 25분 (CLOCK)” opowiada o emocjonalnym paraliżu i nagłym, sezonowym przebudzeniu. Wykorzystuje specyficzny, magiczny moment zimowej nocy – prawdopodobnie Wigilię – jako katalizator rozmrożenia serca zamrożonego w chwili bólu lub żalu. Głównym wątkiem nie jest pogoń za zagubioną osobą, ale ucieczka z więzienia zatrzymanego czasu w sobie i ponowne odkrycie piękna świata przez pryzmat pamięci i powracających pór roku.
„12시 25분 (CLOCK)” to piosenka o emocjonalnym odświeżeniu poprzez moc cykliczności czasu i pamięci. Zakłada, że możemy być psychologicznie zamrożeni w określonym momencie, a uzdrowienie nie polega na wymazaniu tej chwili, ale na ponownym spotkaniu z nią z perspektywy przetrwania. Powracająca pora roku oferuje możliwość ponownego rozpoczęcia: to samo otoczenie, ale inny, przebudzony bohater.
Utwór kończy się nie ponownym spotkaniem ani próbą ponownego zdobycia danej osoby, lecz spokojnym, trzeźwym zachwytem nad piękną, zimową nocą. Narrator nie jest już uwięziony we wspomnieniach, teraz obserwuje je, wtapiając je w swój bieg czasu, a tytułowy zegar znów tyka – czas ponownie, nieubłaganie płynie.











Komentarze (0)