Tekst piosenki
[Giriş]
(Ner’desin?)
[Nakarat: Motive]
Art (Art), ardına dikkat et
Dost (Dost), dostuna dikkat et
Sev (Sev), sevgine dikkat et
Art (Art), ardına dikkat et (Ardına dikkat et)
Art (Art), art (Art)
Geri çekil (Geri çekil, geri çekil)
Çünkü aynı part bu (Çünkü aynı part bu)
Art (Art), arkana dikkat et (Arkana dikkat et)
[Verse 1: Motive]
Bu mu çıkıcağımız yol?
Bu mu bıçaklanacağım sahne? (Oy)
Bari sen farklı ol
Öldür beni bari yapmadan işkence
Backstabber art arda, art
Backstabber art arda (Backstabber art arda), art
Backstabber art arda (Backstabber art arda), art
[Nakarat: Motive]
Art (Art), ardına dikkat et
Dost (Dost), dostuna dikkat et
Sev (Sev), sevgine dikkat et
Art (Art), ardına dikkat et
Art (Art), art (Art)
Dost (Dost), dostuna dikkat et
Sev (Sev), sevgine dikkat et
Art (Art), ardına dikkat et
[Verse 2: M Lisa]
Bilendiler, bilendiler bana (Ah, ah, ah, ah)
Bilendiler, bilendiler bana (Ah, ah, ah, ah)
Şansım gibi yaver gitmiy’cekse gitsin
Bi’ mermi gibi seksin, karanlıkta tektim
Yanımda değilse bıraktım hep ardımda
Bu yüzden, bu yüzden bilendiler bana
Bilendin bana
[Nakarat: Motive & M Lisa]
Art (Art), ardına dikkat et (Backstabber)
Dost (Dost), dostuna dikkat et (Backstabber)
Sev (Sev), sevgine dikkat et (Backstabber)
Art (Art), ardına dikkat et (Ardına dikkat et)
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
W „ARD” Motive i M. Lisa konstruują klaustrofobiczny, przesiąknięty paranoją podręcznik przetrwania, który ma pomóc w poruszaniu się po świecie, gdzie intymność jest nieodróżnialna od zasadzki. Tytuł – po turecku „z tyłu” lub „za” – funkcjonuje jako powtarzany, gorączkowy nakaz sprawdzenia swoich ślepych punktów. To nie jest piosenka miłosna ani hymn pochwalny, to surowe, mrożące krew w żyłach ujawnienie współczesnej dżungli społecznej, gdzie przyjaciele są potencjalnymi napastnikami, kochankowie to przebrani katowie, a jedyną strategią przetrwania jest nieustanna, wyczerpująca czujność.
„ARD” to ponury, militarystyczny hymn emocjonalnie osaczonych. Motive i M. Lisa rozbrajają romantyczne iluzje zaufania i lojalności, ukazując współczesny krajobraz społeczny jako zdradliwe pole minowe, gdzie przyjaciele to tylko wrogowie, którzy jeszcze nie nacisnęli spustu. Utwór dowodzi, że wrażliwość to luksus, na który świat już nie może sobie pozwolić, aby przetrwać, trzeba przyjąć postawę wojownika na wrogim terytorium – nieustannie zerkając w lusterko wsteczne, oceniając sojuszników i nigdy nie myląc bliskości z bezpieczeństwem.
Nieustanne powtarzanie „Patrz za siebie” lub „Uważaj”, przekształca się z prostego ostrzeżenia w wyczerpującą, obowiązkową mantrę, która zapiera dech w piersiach z niepokoju. „ARD” nie jest celebracją paranoi, lecz lamentem nad światem, w którym miłość i przyjaźń stały się synonimami niebezpieczeństwa, a jedyny spokój, jaki można znaleźć, to w ciemności, stojąc samotnie, z dala od noży, o których wie, że zawsze się zbliżają.












Komentarze (0)