
Tekst piosenki
[Verse 1: Roger Waters]
Mother, do you think they’ll drop the bomb?
Mother, do you think they’ll like this song?
Mother, do you think they’ll try to break my balls?
Ooh ah
Mother, should I build the wall?
Mother, should I run for president?
Mother, should I trust the government?
Mother, will they put me in the firing line?
Ooh, ah, is it just a waste of time?
[Chorus: David Gilmour]
Hush now baby, baby, don’t you cry
Mamma’s gonna make all of your nightmares come true
Mamma’s gonna put all of her fears into you
Mamma’s gonna keep you right here, under her wing
She won’t let you fly, but she might let you sing
Mamma’s gonna keep baby cosy and warm
Oooh babe, Oooh babe, Oooh babe
Of course Mamma’s gonna help build the wall
[Guitar Solo]
[Verse 2: Waters]
Mother, do you think she’s good enough, for me?
Mother, do you think she’s dangerous, to me?
Mother, will she tear your little boy apart?
Ooh ah
Mother, will she break my heart?
[Chorus 2: Gilmour]
Hush now baby, baby, don’t you cry
Mamma’s going to check out all your girlfriends for you
Mamma won’t let anyone dirty get through
Mamma’s gonna wait up until you get in
Mamma will always find out where you’ve been
Mamma’s gonna keep baby healthy and clean
Oooh babe, Oooh babe, Oooh baby
You’ll always be baby to me
[Outro: Waters]
Mother, did it need to be so high?
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Pink, główny bohater The Wall, prowadzi tutaj dialog ze swoją matką. Chłopak zadaje kobiecie serię egzystencjalnych pytań, wypowiedzianych głosem Rogera Watersa. Obejmują one rozmaite aspekty jego życia, jak i otaczającego świata: od polityki i zimnowojennych lęków (Mamo, czy myślisz, że zrzucą bombę?), poprzez muzykę, aż po życie osobiste. Kiedy Pink zaczyna opowiadać o swoich kobietach (Mamo, czy ona rozerwie twojego małego chłopca na strzępy?), dialog staje się absurdalny i wychodzi na jaw ciemna strona całej sytuacji.
Ojciec Pinka poległ na wojnie (o czym dowiadujemy się z pierwszej części Another Brick in the Wall) i matka wychowuje go samotnie. Próby nadrobienia braku męskiej części rodziny prowadzą do chorobliwej nadopiekuńczości. Kobieta, przemawiająca głosem Davida Gilmoura, nie udziela rzeczowej odpowiedzi na żadne z pytań; zamiast tego deklaruje, że zawsze będzie sprawować pieczę nad każdym elementem jego życia. Traktuje chłopca jak małe, niedołężne dziecko, którym trzeba nieustannie się opiekować, nie zdając sobie sprawy, że wyrządza mu w ten sposób krzywdę.
W rezultacie do muru, wzrastającego wokół Pinka, dołożona zostaje kolejna cegła.












Komentarze (0)