Poets of the fall Can You Hear Me

„Can You Hear Me” to mający uświadomić nam, że wszyscy jesteśmy do siebie podobni, nieważne jak różni możemy się sobie wydawać. Marko nawołuje tutaj do tego, by w życiu kierować się szacunkiem i miłością, zamiast kreować między sobą niepotrzebne podziały. Zbyt często próbuje się nam wbić do głowy, że powinniśmy patrzeć na świat w kategoriach „my” kontra „inni”. Wszyscy jesteśmy przecież koniec końców ludźmi, mamy swoje marzenia, obawy, nadzieje.

Autor czuje więź, jaka łączy każdego z nas, tę wspólną część, znacznie większą od jakichkolwiek powierzchownych oznak indywidualności. Zdaje sobie sprawę, że z jednej strony nie da się znaleźć dwóch takich samych ludzi i każdy jest sam w sobie odrębną, niepowtarzalną jednostką. Mamy jednak ten sam „trzon”, istotę człowieczeństwa, którą powinniśmy umieć dostrzegać i szanować.

Zamiast więc zamykać się na inność i pogrążać w coraz większej nietolerancji musimy w końcu otworzyć się na drugiego człowieka, nie oceniać go pod kątem różnic, a właśnie podobieństw. Wtedy dopiero mamy szansę osiągnąć jakieś porozumienie i nareszcie zacząć stawiać pierwsze kroki w kierunku prawdziwego pokoju i wspólnego szczęścia. Gdy przestaniemy budować wokół siebie bariery, miłość sama znajdzie dla siebie drogę.