Tekst piosenki
[Intro: Voice]
There is no satisfactory explanation for time
Why? Because it doesn’t really exist
The tragedy of time is that you only understand its value
After its become a memory
[Verse 1]
I condone what we see and not the memories
I find it hard to breathe when I’m not in your arms
Ascending like butterflies
Can’t control where we go in the final sleep
Guess I’m curious to find out
Where I belong
I hope it’s just you and I
I hope it just takes me home
[Pre-Chorus]
I watch the light dance through the trees
I see the angels glistening
I can hear them whispering
[Chorus]
Shame it’s not enough for me
Days dissolving now in slow decay
The years are flickering, flickering, flickering, flickering
Now we chase the only thing that numbs the pain
Begging for a tight noose, we’re just in a doom loop
[Verse 2]
Don’t believe what you read in the magazines
It still hurts when you question what I’m doing this for
Why won’t you just let it lie?
Why don’t you just disappear?
[Pre-Chorus]
I watch the light dance through the trees
I see the angels glistening
I can hear them whispering
[Chorus]
Days dissolving now in slow decay
The years are flickering, flickering, flickering, flickering
Now we chase the only thing that numbs the pain
Begging for a tight noose, we’re just in a doom loop
[Breakdown]
Yeah
[Chorus]
Shame it’s not enough for me
Days dissolving now in slow decay
The years are flickering, flickering, flickering, flickering
Now we chase the only thing that numbs the pain
Begging for a tight noose, we’re just in a doom loop
Days dissolving now in slow decay
The years are flickering, flickering, flickering, flickering
Now we chase the only thing that numbs the pain
Begging for a tight noose, we’re just in a doom loop
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst pokazuje zagubienie i zmęczenie życiem, które ciągle pędzi do przodu, mimo że człowiek próbuje zatrzymać jakieś ważne chwile. Pojawia się tu myśl, że czas tak naprawdę doceniamy dopiero wtedy, gdy coś już minęło i zostały tylko wspomnienia. Autor wraca do relacji z kimś bliskim, przy kim czuł się spokojniej i bardziej „na swoim miejscu”. Widać strach przed samotnością i przed tym, że wszystko kiedyś się kończy, nawet rzeczy, które wydawały się trwałe. Motyw światła, drzew i szeptów aniołów daje trochę oniryczny klimat, jakby bohater był zawieszony między rzeczywistością a własnymi myślami.
Jednocześnie w tle cały czas przewija się poczucie pustki i próba zagłuszania bólu czymkolwiek, co da chwilową ulgę. Refren sugeruje, że dni zaczynają się zlewać, lata mijają coraz szybciej, a ludzie wpadają w błędne koło uciekania od problemów zamiast je naprawdę przeżyć. Jest też sporo frustracji wobec oceniania przez innych i wobec świata, który wydaje się sztuczny. Mimo tego wszystkiego bohater nadal szuka sensu i bliskości, bo właśnie druga osoba wydaje się jedyną rzeczą, która mogłaby wyrwać go z tego ciągłego „doom loopu”, czyli życia w powtarzającym się kryzysie.
Jednocześnie w tle cały czas przewija się poczucie pustki i próba zagłuszania bólu czymkolwiek, co da chwilową ulgę. Refren sugeruje, że dni zaczynają się zlewać, lata mijają coraz szybciej, a ludzie wpadają w błędne koło uciekania od problemów zamiast je naprawdę przeżyć. Jest też sporo frustracji wobec oceniania przez innych i wobec świata, który wydaje się sztuczny. Mimo tego wszystkiego bohater nadal szuka sensu i bliskości, bo właśnie druga osoba wydaje się jedyną rzeczą, która mogłaby wyrwać go z tego ciągłego „doom loopu”, czyli życia w powtarzającym się kryzysie.
Komentarze (0)