Radiohead Burn The Witch

Za tą piosenką stoi dość długa historia, którą zespół pisał od 2002 roku. Słowa powiązane z tytułem utworu pojawiły się już na okładce albumu „Hail to the Thief”. A cały tekst był ponoć napisany już w 2005 roku. Od tego czasu pojawiały się w częściach na koncertach zespołu, wplecione w inne utwory. Wideoklip do piosenki pojawił się 3 maja 2016 roku i inspirowany jest serialem brytyjskim dla dzieci „Trumpton” oraz motywami z kultowego horroru „The Wicker Man”.

Interpretacje piosenki, jak zwykle bywa w przypadku Radiohead, są niezwykle szerokie. Pojawią się głosy, że zespół użył jej w całości żeby odnieść się do kryzysu migracyjnego w Europie i uczulić ludzi na dramatyczne sytuacje w jakich znajdują się uchodźcy z terenów ogarniętych wojną. York zwraca tutaj uwagę na problem winienia ich za kryzys przed jakim stoi współczesny świat, o winienie całej społeczności muzułmańskiej za ataki terrorystyczne, stereotypizację, niesprawiedliwość.

Takie okrutne podejście ma być tu porównane do historycznego palenia czarownic. Niewinne dziewczyny ginęły w ogniu w imię uprzedzeń i barbarzyństwa ówczesnych społeczeństw. 

* * * * * * * * * 

Równie dobrze można powiedzieć, że „Burn the witch” może się odnosić do tłumienia głosów niezadowolenia z nachalnej propagandy multikulturalizmu, która nakazuje ludziom wyrzec się korzeni chrześcijańskich w imię utopijnych założeń, że wszyscy ludzie są tacy sami, więc nie trzeba religii i należy się zlaicyzować (aby przypadkiem nie urazić nikogo swoimi przekonaniami).

W zamian za to promuje się pobłażliwość dla ”uchodźców” i przesadnie usprawiedliwia ich wybryki w Europie, irracjonalnie tłumaczy to różnicami kulturowymi (hej, zaraz, a ktoś przecież mówił, że wszyscy są tacy sami!!) i nakazuje milczenie wobec narastającej bezkarności. („Abandon all reason/Avoid all eye contact/Do not react”).

Nagonce na osoby („Shoot the messengers”) wyrażające swoją niechęć manowcami polityki imigracyjnej sprzyja pogłębiająca się iniwigilacja internetu, śledzenie działalności jego użytkowników („We know where you live”) i cenzura wolności wyrażania opinii i poglądów, jaką uprawiają portale społecznościowe i opiniotwórcze. Dochodzi na nich do sytuacji skrajnych, kiedy głos rozsądku jest oceniany negatywnie sztucznie generowanymi komentarzami i minusowany, a opinie przychylne głównemu nurtowi są sztucznie promowane, publikowane i oceniane pochlebnie („Stay in the shadows/Cheer at the gallows”).

Indolencja i bezczynność elit rządzących może doprowadzić do realnej eskalacji niechęci i nienawiści Europejczyków wobec obcych. Za nieodpowiedzialne decyzje rządzących gniew obywateli może rzeczywiście skupić się na imigrantach i naprawdę może dojść do „polowań na czarownice”.