Tekst piosenki
Wciąż powtarzasz uparcie i skrycie
Patrzysz w okno i smutek masz w oku
Przecież mnie kochasz nad życie
Sam mi mówiłeś przeszłego roku
Nie widziałam Cię już od miesiąca
I nic, jestem może bledsza
Trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca
Lecz widać można żyć bez powietrza
Gdy się miało szczęście, które się nie trafia
Czyjeś ciało i ziemię całą
A zostanie tylko, tylko fotografia
To jest, to jest bardzo mało
Powiedziałeś mi: kiedy do mnie piszesz
Nie wystukuj wszystkiego na maszynie
Dopisz jedną linię własną ręką
Kilka słów, doprawdy nic wielkiego
Tak tak tak….
Wciąż się śmiejesz, lecz coś tkwi pozatem
Patrzysz w niebo na rzeźby obłoków
Przecież ja jestem i niebem i światem
Sam mi mówiłeś przeszłego roku
Nie widziałam Cię już od miesiąca
I nic, jestem może bledsza
Trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca
Lecz widać można żyć bez powietrza…
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst piosenki opowiada o relacji między dwiema osobami, które są oddzielone od siebie od miesiąca. Jedna z osób wciąż powtarza uparcie i skrycie, że kocha drugą osobę nad życie. Druga osoba jest smutna i patrzy w okno z bólem w oczach. Jednak w przeszłości mówiła, że też kocha tę osobę.
Pomimo braku spotkań przez ten miesiąc, osoba śpiewająca tekst stwierdza, że można żyć bez powietrza, co może być metaforą dla obecności drugiej osoby. Mimo tęsknoty i bólu, życie trwa, a osoba staje się trochę blada, śpiąca i bardziej milcząca. Jest wspomniane szczęście, które nie trafia, czyjeś ciało i ziemia. Pozostaje tylko fotografia, która jest bardzo mało w porównaniu do pełni związku i bliskości.
Drugiej osobie jest powiedziane, że kiedy pisze do niej, powinna dopisywać jedną linię własną ręką, aby wyrazić autentyczność i osobisty wkład. Mała gest, kilka słów napisanych odręcznie, ale to dla drugiej osoby oznacza wiele.
Komentarze (0)