Tekst piosenki
Mama said „Baby don’t cry
You’d better dress up and be a big girl”
Mama I’m scared of living
Is daddy gon’ drive us up the hill?
Daddy done lost his mind
Heaven and Hell, it’s the same
Fire in his burning eyes
Big boys cry without a shame
Daddy said „Honey don’t try”
I’d wreck my gun to your face
Daddy I’m scared to die
Isn’t mom gon’ save us out of this place?
Don’t you try
Don’t you cry
Don’t you try
Don’t you cry
Don’t you try
Don’t you cry
Tłumaczenie piosenki
Mama mówiła „Nie płacz dziecko
Lepiej się ubierz i bądź dużą dziewczynką”
Mamo, boję się życia
Czy tata nas zawiezie na wzgórza?
Tatuś już skończył tracić zmysły
Niebo i piekło, to to samo
Ogień w jego płonących oczach
Chłopaki płaczą bez wstydu
Tatuś mówił „Kochanie nie próbuj”
Wpakowałabym moją broń prosto w Twoją twarz
Tatusiu ja boję się umrzeć
Czy mamusia nas uchroni od tego miejsca?
Nie próbuj
Nie płacz
Nie próbuj
Nie płacz
Nie próbuj
Nie płacz
Analiza piosenki
Piosenka jest opowieścią o tym, jak wiele twarzy i odsłon samej siebie drzemie w każdej kobiecie, o tym, jak wieloma rzeczami może być i jak wiele zrobić w ramach swojej kobiecości. Sevdaliza, również za pomocą teledysku, podsumowuje kilka stylów, rodzajów i stereotypów kobiecości panujących w różnych kulturach. Widzimy ją w kilku odsłonach – każda symbolizuje inną stronę osobowości czy płciowości w ogóle.
W tekście utworu opowiada o dziewczynce, która „boi się życia”, a którą mama namawia do odwagi i siły wobec świata. Gra tutaj ze stereotypem silnego człowieka – bądź dużą dziewczynką i nie płacz, mówi jej. W kulturze przyjęło się, że to mężczyźni są tymi, którzy nie płaczą, tutaj dzieje się odwrotnie. Matka jest silna i pewna siebie do czego namawia także córeczkę, ojciec dziewczynki – załamany, przestraszony, zalękniony.
Jak mówi o mężczyźnie narratorka – tatuś stracił głowę. Zdaje się, że mężczyzna zgarbił się pod natłokiem obowiązków i smutków codziennego dnia. Nie mając już sił do walki z życiem popadł w szaleństwo. W jego oczach płonie ogień i, jak mówi wokalistka, płacze. Bo dorośli chłopcy mogą płakać bez wstydu i wyrzutów sumienia.
Cały tekst ma zadanie odwracać przyjęte stereotypy – płaczącej nad sobą kobiety i silnego, pozbawionego emocji faceta. Tutaj jest odwrotnie i, co więcej, tak też jest dobrze, tak też bywa, tak wygląda świat.
Komentarze (0)