Tekst piosenki
[قسمت ۱]
تخم حرومای پی موقعیت
من زندم سرپا نفسم چاق
دونه دونهتون و میبرم باغ
تخماتون و میکشم، میدم دباغ
خودتون و نگایید، من اصلیم
تا حالا اَ هیچ کصکشی نترسیدم
شما اَ کون حرف میزنید
من اَ دهن میگم
نرفتم اونور، زدنم اینور
گوه خورا روزه باز کردن
من رپ گوش کارگر و گوش کارمندم
کف تهرونم، تو لباس رزمم
نه مث اون که رفته خوبه جاش لندن
تو روز بدت همه شاخ میشن
تو روز خوبت همه فابریکن
اَ کلّه تا کف پام جیگر
من بخوام میشن یه رپ فارسی جمع
میدونین من باشم شما نیستین
آقا ممرضا کجا؟ کجا؟ دو تا زیقی
بابا هیس بابا لاشخورا سیکتیر
نیست حتی اندازه تخم من هیشکی
گوشا آدما اینوریه
چون دل من بهشون شبیهه
به جز تو دلیام کیر بقیه
یک اینجا زیرزمینه دو شیر قویه
[پل]
(عجب)
(اَ کی تا حالا؟)
[قسمت ۲]
خوب بودین همه
مگه جای گوزیدنه جلو ممرضا شایع
گندهتون تو جیبمه
آشغال گوشت
خون پخش میشه رو پیرنت
ببینمت، بکیرمه حتی که کی رفیقمه دیگه
جریم کردین کونتون پارهس
تخم داره دیگه وایسه رو به روم آدم
تو ایران زیرزمین و اَ تو تکون دادم
یه عمر بدبخت بودم تا روز پولدارم
میدونی میسوزم اَ چی؟
یه عمر سگ دو زدم و کسی نفهمید
شده چون شرمنده بودی خونه نرفتی؟
بخورین اَ کون من مشتی
بخور که غذا فردا ته دیگه
پر روتون تهش تا دم در میره
دیگه افتادیم به جون همدیگه
دشمن بشم من بد دردیه
نننمیذارم بهتون خوش بگذره
آدم مفت بر از خاله کصکش تره
گرفت از ما تا دیروز مخلص کره
از من بد میگه خودش خوب بشنوه
خدا نگا کینه ای شدم
گوش هر کی تو روم وایسه میبرم
اینا بازیگر همین یه اپیزودن
ده سال دیگه میبینی
من موندم و من کلاً
[پل]
(تو دلیا)
(شما چرا؟)
[قسمت ۳]
داداشی نبودیم مگه ما؟
اَ کمر اَ دل شیکستم از همه جا
راه رفتم همه زندگیم یقه وا
شادی خانوم ته دلت خالی نشه ها
اون که گندهس میشه سیبل
به جون بچهم بدوییدم نمیرسید
اَ همه ناراحتم یه دل سیر
تخم باید داشته باشه رفیق شیر
اینم بگم حاجی دیگه خستما
داشتون داره بیشتر اَ سگ وفا
من تو این شهرما
من اینجا میچرخما
مغزم و واسه کاری که نکردم، نگا
اه
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Wydane 9 czerwca 2026 roku „Asabani 2” to solowy utwór irańskiego rapera Shayea, stanowiący oficjalną kontynuację jego hitu „Asabani” z 2021 roku. Piosenka ukazała się za pośrednictwem wytwórni Asli Stream.
„Asabani 2” to surowy, niesfiltrowany wybuch undergroundowej perskiej furii w formie rapowego utworu. Tytuł tłumaczy się jako „Wściekły” i utwór oferuje dokładnie to: nieustanny werbalny atak na fałszywych ludzi, sprzedajność i hipokryzję irańskiej sceny rapowej.
Jednak pod wulgarnym językiem i uliczną brawurą kryje się głębsza narracja o ubóstwie, alienacji i desperackiej potrzebie zachowania autentyczności w świecie, w którym wszyscy zdają się udawać. Shayea przedstawia siebie jako ostatni prawdziwy głos – kogoś, kto głodował, spał na podłodze i patrzył, jak inni go zdradzają – a teraz przestał milczeć.
„Asabani 2” to świadectwo gniewu autentycznego outsidera. Shayea używa wulgarnego języka nie tylko po to, by szokować, ale dlatego, że uprzejmość dawno go zawiodła. Jest zły na oportunistów, na przyjaciół z dobrych czasów, na tych, którzy wyjechali do Londynu, na tych, którzy nigdy nie zaznali głodu ani wstydu. Ale pod tą furią kryje się obraz ubóstwa, izolacji i desperackiej potrzeby bycia postrzeganym jako prawdziwy w świecie pełnym sztuczności i wyrachowania.
Końcowe „ah” to nie poddanie się, to dźwięk kogoś, kto wciąż stoi, wciąż mówi z podziemia, wciąż odmawia poddania się i zniknięcia ze sceny – nawet jeśli jego umysł dźwiga ciężar rzeczy, których nigdy nie zrobił. To właśnie gniew „Asabani 2”, szczery krzyk człowieka, który nie ma już nic do stracenia poza swoim imieniem.
„Asabani 2” to surowy, niesfiltrowany wybuch undergroundowej perskiej furii w formie rapowego utworu. Tytuł tłumaczy się jako „Wściekły” i utwór oferuje dokładnie to: nieustanny werbalny atak na fałszywych ludzi, sprzedajność i hipokryzję irańskiej sceny rapowej.
Jednak pod wulgarnym językiem i uliczną brawurą kryje się głębsza narracja o ubóstwie, alienacji i desperackiej potrzebie zachowania autentyczności w świecie, w którym wszyscy zdają się udawać. Shayea przedstawia siebie jako ostatni prawdziwy głos – kogoś, kto głodował, spał na podłodze i patrzył, jak inni go zdradzają – a teraz przestał milczeć.
„Asabani 2” to świadectwo gniewu autentycznego outsidera. Shayea używa wulgarnego języka nie tylko po to, by szokować, ale dlatego, że uprzejmość dawno go zawiodła. Jest zły na oportunistów, na przyjaciół z dobrych czasów, na tych, którzy wyjechali do Londynu, na tych, którzy nigdy nie zaznali głodu ani wstydu. Ale pod tą furią kryje się obraz ubóstwa, izolacji i desperackiej potrzeby bycia postrzeganym jako prawdziwy w świecie pełnym sztuczności i wyrachowania.
Końcowe „ah” to nie poddanie się, to dźwięk kogoś, kto wciąż stoi, wciąż mówi z podziemia, wciąż odmawia poddania się i zniknięcia ze sceny – nawet jeśli jego umysł dźwiga ciężar rzeczy, których nigdy nie zrobił. To właśnie gniew „Asabani 2”, szczery krzyk człowieka, który nie ma już nic do stracenia poza swoim imieniem.
Komentarze (0)