Tekst piosenki
Voice I know by name
Muttered only truth of shame
Said I’d stay this way
If I ever looked away
What built me up
Can break me down
Told me to never let it happen again
And I hunted the holy with a dog in the dark
Sat in the mire for hours to ape a revelation
Told me to never let it happen again
And I looked to the many for a reason to love
I built and unbuilt towers ’cause I don’t know of other ways
And I don’t know what else to say
Told me to never let it happen again
And I hunted the holy with a dog in the dark
Sat in the mire for hours to ape a revelation
Told me to never let it happen again
And I looked to the many for a reason to love
I built and unbuilt towers ’cause I don’t know of other ways
It is way too bright and this house is cold
(I am never letting it happen again)
It is way too bright and this house is cold
(I am never letting it happen again)
It is way too bright and this house is cold
(I am never letting it happen again)
It is way too bright and this house is cold
(I am never letting it happen again)
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst piosenki jest introspekcyjną opowieścią o walce z wewnętrznymi demonami, poczuciem wstydu, winy i niepewności, które głęboko zakorzeniły się w psychice narratora. Głos, który narrator zna po imieniu, symbolizuje wewnętrzną krytykę, przypominającą o błędach, wstydzie i strachu przed zmianą. Zapowiada, że jeśli narrator odwróci wzrok, pozostanie uwięziony w tym stanie, co sugeruje konieczność konfrontacji z trudnymi emocjami.
Refren „What built me up can break me down” (To, co mnie budowało, może mnie zniszczyć) wyraża dualizm doświadczeń życiowych – zarówno siły, które pomagają się rozwijać, jak i te, które mogą prowadzić do upadku. Narrator zdaje sobie sprawę z tej kruchości, co wprowadza ton refleksji i bezradności wobec mechanizmów rządzących jego emocjami.
Motywy „hunted the holy with a dog in the dark” (ścigałem świętość z psem w ciemności) i „sat in the mire for hours to ape a revelation” (siedziałem w błocie godzinami, udając objawienie) sugerują desperackie próby znalezienia sensu, odkupienia lub celu w życiu, które jednak kończą się niepowodzeniem. Poszukiwanie miłości, sensu w innych ludziach czy budowanie symbolicznych wież staje się wyrazem zagubienia – tworzenia czegoś, co natychmiast jest niszczone, z braku innej drogi.











Komentarze (0)