Tekst piosenki
The body’s a liar
Sick spinner of tall and hateful
Tales that I hold dear
The purest desire
To cut down to the shape of a child again
So that I won’t fear the change
Oh murderer, murderer, speak as I will
(Try making the world stop)
Murmurs of matters deep in the skin
Oh murderer, murderer, sanctify this
(Try making the hurt stop)
Turning of matter into memory and mist
Feed myself to the fire
Just to warm the empty night and the vacant
Space that no one goes near
An ardent abider
Of the laws that I’vе built out of dirt and
Pain that I need to feel
Oh murderer, murderеr, speak as I will
(Try making the world stop)
Murmurs of matters deep in the skin
Oh murderer, murderer, sanctify this
(Try making the hurt stop)
Turning of matter into memory and mist
Take me to the harbor
Take my heart and throw it down to feed the deep
Take me there and further
Bend me down and turn my skin velveteen
Take me to the harbor
Take my heart and throw it down to feed the deep
Take me there and further
Bend me down and turn my skin velveteen
Take me there and further
Bend me down and turn my skin velveteen
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst piosenki jest intensywną i emocjonalną eksploracją bólu, autodestrukcji i tęsknoty za odkupieniem. Narrator opisuje ciało jako „kłamcę” – byt, który opowiada „wysokie i nienawistne historie”, w które mimo wszystko wierzy. To ciało staje się źródłem cierpienia i strachu, symbolem zmian, które trudno zaakceptować, a także nośnikiem bólu związanego z utratą niewinności czy dzieciństwa. Pragnienie „powrotu do kształtu dziecka” to wołanie o prostotę, czystość i brak lęku przed nieuchronnością przemian.
Refren „Oh murderer, murderer” (O morderco, morderco) jest skierowany zarówno do wewnętrznego ja, jak i być może do siły wyższej, która ma moc przemiany bólu w coś duchowego lub niematerialnego – „zamieniając materię w wspomnienia i mgłę”. To akt zarówno oskarżenia, jak i prośby o uwolnienie od cierpienia, które tkwi głęboko „w skórze” – w samej istocie bycia.
Kolejne wersy mówią o gotowości narratora do poświęcenia się ogniowi, by ogrzać pustkę i ciemność. Ta ofiara staje się jedynym sposobem na nadanie sensu „pustym przestrzeniom”, których nikt nie chce dotknąć. Narrator jest „gorliwym wyznawcą” własnych zasad zbudowanych z bólu i cierpienia, które stały się centralnym punktem jego egzystencji.
Komentarze (0)